Huisdieren
Ongewenste dieren komen veel voor in de moderne samenleving. Zwerfhonden en -katten; pups, kittens en babydieren geproduceerd door ongewenste zwangerschappen; gewonde beren; en exotische vogels die hun meesters uitleven - allen staan vaak voor moeilijke loten. Veel organisaties bestaan in de Verenigde Staten om betere levens te bieden voor verlaten, verwaarloosde, gemishandelde of anderszins ongewenste dieren.
De meest voor de hand liggende plekken om ongewenste dieren te brengen zijn dierenasielen. Dierenasielen bestaan in steden en kleine dorpen doorheen de Verenigde Staten. Sommige onderhouden affiliaties met grote organisaties, zoals de Humane Society, terwijl anderen onafhankelijk opereren. Hoewel dierenasielen zich meest bezighouden met honden en katten, accepteren ze allerhande ongewenste dieren, van konijnen tot ratten, schildpadjes en gedomesticeerde exoten zoals egels. Asielen accepteren geen ongewenste wilde dieren, zoals wasberen, stinkdassen en vossen.
Wilddierenopvanganstalten bestaan voornamelijk in landelijke gebieden of aan de rand van de voorsteden. Gevestigd op grote landpercelen, nemen deze organisaties gewonde, ongewenste, gemishandelde of verwaarloosde exotische dieren, wilde dieren of huisdieren op. Wilddierenopvanganstalten rehabiliteren gewonde of gemishandelde dieren en werken aan het socialiseren van verwilderde dieren, zoals zwerfkatten en -honden. Volledig gerehabiliteerde dieren kunnen terug in de natuur worden geïntroduceerd, terwijl anderen hun leven in de opvanganstalten doorbrengen. Opvanganstalten accepteren een diverse reeks dieren, zoals katten en honden, vogels, beren, slangen, grote katten, herten, vossen, wasberen, dassen, haviken en arenden, en elanden.
Dierenreddingsorganisaties specialiseren zich in het opvangen, rehabiliteren en het vinden van huizen voor specifieke typen ongewenste, gemishandelde of verwaarloosde dieren. Vogelreddingsorganisaties richten zich op het verzorgen van wilde en domestische vogels. Sommige organisaties richten zich op specifieke vogelsoorten, zoals papegaaien. Reddingsorganisaties bestaan voor typen dieren binnen alle grote categorieën. Bijna elk type hond heeft ten minste één reddingsorganisatie gewijd aan zich, zoals die voor St. Bernards, mopshonden, greyhounds, Labradors en Chihuahua's.
Sommige dierenartsenpraktijken of dierenhuizen nemen ongewenste dieren van cliënten aan. Wanneer een dierenartsenpraktijk of huis een ongewenst dier aanneemt, fungeert het doorgaans als tussenpersoon, het dier opvangend voor zijn veiligheid en welzijn, maar het uiteindelijk doorverwijzend naar een asiel, redding of opvang. Neem altijd contact op met een dierenartsenpraktijk of dierenhuis voordat u een ongewenst dier op de voordeur zet.
Schuilplaatsen bestaan voor sommige dieren. Schuilplaatsen zijn vergelijkbaar met wilddierenopvanganstalten, maar richten zich op een specifiek type of ras dier. Hondenschuilplaatsen kunnen bijvoorbeeld grote gebieden zijn met een aantal medewerkers, waarin ongewenste honden hun leven doorbrengen. Schuilplaatsen nemen soms dieren op die op het punt staan om gedood te worden in dodenasielen. Deze organisaties verschillen van asielen doordat ze als eindbestemming voor dieren dienen, niet als adoptiecentra.