Huisdieren
Huisdieren
Wobblers Syndroom is een enigszins onbekende aandoening onder mensen die geen honden hebben. Dit komt omdat het voornamelijk een caniene aandoening is. Zodra deze aandoening is gediagnosticeerd, moet deze snel worden behandeld om de progressieve symptomen te stoppen. Tenzij de hondenbezitter op de hoogte is van de symptomen en gevolgen van deze ziekte, is het mogelijk om de aandoening volledig verkeerd te diagnosticeren en te behandelen. Er zijn bepaalde rassen die gevoelig zijn voor deze aandoening vanwege genetica.
Wobblers Syndroom is een misvorming van de wervels in de nek van honden. Normaal gesproken heeft het ruggenmerg, dat door het wervelkanaal van de nek loopt, voldoende ruimte. Bij deze aandoening krimpt het wervelkanaal, wat druk op het ruggenmerg veroorzaakt. Deze druk beïnvloedt het bewegingsvermogen van de hond. Deze aandoening treedt meestal op wanneer de hond jong is. Naarmate de hond ouder wordt, wordt het wervelkanaal kleiner in verhouding tot het ruggenmerg, wat de druk verhoogt en de impulscontrole verder minimaliseert.
De algemene symptomen van Wobblers Syndroom beginnen zich meestal voor te doen voordat de hond 4 jaar oud is, maar ze kunnen eerder verschijnen bij Deense Doggen en Dobermann rassen. Een van de eerste tekenen is de onwil om de nek te buigen vanwege pijn. Een ander, meer uitgesproken teken is zwakte in de achterpoten en een gebrek aan coördinatie. Uiteindelijk verschuift deze ongecoördineerde zwakte naar de voorpoten. De hond zal er onhandig of dronken uitzien.
Bij milde gevallen van deze aandoening zal de hond moeite hebben met lopen, draaien of bukken om te eten. Als de hond probeert een plotselinge bocht te maken, zal het lijken alsof hij struikelt. Bij ernstigere gevallen kan verlamming optreden, wat bijna volledig verlies van mobiliteit veroorzaakt. Meestal gaan de achterpoten eerst. Honden met deze aandoening hebben een schokkerige gang, waardoor de stap korter is dan normaal. De achterpoten lijken te wiegen en blijven in een gehurkte positie. Deze aandoening kan snel toenemen over een paar weken.
Behandelingen voor Wobblers Syndroom omvatten ontstekingsremmende medicijnen om de pijn te verlichten, hoewel deze niets doen om het ruggenmergprobleem te corrigeren. Een nekkraag of een vorm van steroïden kan worden voorgeschreven om de druk te verlichten. Er kan een operatie worden uitgevoerd, hoewel een volledig herstel niet altijd het resultaat is, en een operatie is doorgaans de laatste methode die wordt gebruikt.
Wobblers Syndroom is meestal geassocieerd met reuzenhondenrassen. Minstens 80 procent van alle gevallen wordt gerapporteerd bij Deense Doggen en Dobermann rassen. Als deze aandoening onbehandeld of verkeerd gediagnosticeerd blijft, kan dit tot verlamming leiden binnen een paar maanden.