De Doberman Pinscher, met zijn reputatie als waak- of aanvalshond, is niet het beste ras voor gezinnen met kinderen, noch het slechtste. Veel van zijn eigenschappen maken het goed geschikt voor bescherming, maar andere maken het aanpasbaar en trainbaar, wat essentieel is voor het produceren van een goed gezinshuisdier. Een goed getrainde Doberman is een afgeronde, rustige en goede hond om rond kinderen te zijn.
Vroege socialisatie
- Zoals bij de meeste rassen, is het socialiseren van de Doberman op jonge leeftijd belangrijk. Dit helpt de hond te leren niet agressief te zijn tegen vreemden, andere honden en, het belangrijkste, de kinderen. Als de kinderen opgroeien met de hond vanaf de tijd dat het een puppy is en de interactie tussen hen wordt bewaakt, zullen ze een hechte band opbouwen en de grenzen van gedrag leren. Als kinderen later komen, wanneer de hond ouder is, betekent een vroege basis van socialisatie dat de hond zich goed zal gedragen.
Ideale leeftijden
- Dobermans zijn geen grote honden, maar ze zijn krachtig en niet zo verdraagzaam als sommige rassen. Vanwege dit kunnen kleine kinderen die de hond kunnen proberen te pakken, oren trekken of het in het gezicht prikken, in gevaar zijn. Oudere kinderen die de grenzen weten van wat de hond accepteert en wat ze kunnen doen, zijn het best geschikt. Ook zijn oudere kinderen minder snel om per ongeluk omver te worden gewerkt dan jongere.
Zelfvertrouwen
- Bij het trainen van een Doberman is het belangrijk om met zelfvertrouwen dominantie over hen te vestigen. Door dit te doen respecteert de hond de eigenaar en beschermt het wat de meester dierbaar is. Vervolgens zullen ze niet agressief zijn tegen jongere leden van het gezin. Er kan een probleem ontstaan als de kinderen bang zijn voor de hond, aangezien het dier probeert zijn dominantie over hen te bevestigen.
Beschermingsdrang
- De roedelmentaliteit van Dobermans komt overeen met die van wolven, waarbij een lager gerangschikt dier helpt de pups te beschermen. In het geval van een gezinshuis zijn de pups de kinderen en kan de hond soms overbeschermend zijn. Plotselinge bewegingen naar een kind toe door iemand die de hond niet goed kent, kan leiden tot agressief beschermend gedrag. Ruw spel tussen kinderen kan ook ertoe leiden dat de hond beschermend wordt. Deze soorten gedrag moeten worden opgemerkt en ontmoedigd om ongelukken te voorkomen.
