Huisdieren
Huisdieren
Akita-honden werden voor het eerst in de jaren 1930 naar de Verenigde Staten geïntroduceer. Gerapporteerd wordt dat Helen Keller er een rechtstreeks uit Japan meebracht. Akita's werden in Japan voornamelijk gebruikt voor de jacht. Omdat ze niet geneigd zijn te blaffen, noemden de Japanners ze “Stille Jagers.” De Akita heeft extra betekenis in de Japanse spirituele traditie. Akita's worden ervan geloofd geluk, gezondheid en een lang leven te brengen. Akita-beelden worden vaak gegeven als cadeau wanneer een kind wordt geboren. De Akita is nu over de hele wereld verspreid. De World Union of Akita Clubs heeft fokregels opgesteld die het vraagt dat andere landen respecteren, of ze nu lid zijn of niet. De American Kennel Club heeft een lijst van rasstandaarden, maar geeft geen strikte uitspraak over fokvereisten.
De World Union of Akita Clubs heeft een aantal specifieke regels voor fokken. De World Union raadt af om honden te fokken die overmatige agressie of verlegenheid vertonen. Erfelijke problemen zoals hazenlip, schisis, Sebaceous Adenitis, aangeboren blindheid of doofheid, of ontbrekende tanden mogen volgens deze regels niet worden gefokt. Honden die met drie centimeter of meer onder de maat zijn, worden uitgesloten van fokken, evenals honden met over- of onderbeet met een opening van twee millimeter of meer. Honden met niet-ingedaalde testikels of met één ontbrekende testikel mogen niet worden gefokt. Bovendien mogen honden met Progressief Netvliesatrofie niet fokken. Pinto-gevlekte of zwart-gezichte Akita's zijn niet toegestaan in fokprogramma's die door de World Union worden gesanctioneerd. Dieren die geen gekrulde staart hebben of met hangende oren, worden ook niet als toegestaan voor fokken beschouwd. Hoewel deze lijst van diskwalificaties lang lijkt, zouden in werkelijkheid nakomelingen van ouders met deze problemen waarschijnlijk niet voldoen aan de Akita-standaarden. Bovendien zouden het fokken van honden met deze problemen ongewenste genetische kenmerken doorgeven aan onwetende consumenten.
De American Kennel Club is niet onderworpen aan de regels van de World Union, maar kan ervoor kiezen deze te respecteren. De Akita Club van de AKC heeft geen specifieke regels over welke honden niet mogen worden gefokt. In plaats daarvan heeft het rasstandaarden die vermelden hoe de ideale Akita eruit zou moeten zien. De American Kennel Club staat een vacht van elke kleur toe. De gekrulde staart die over de rug boogt is een vereiste voor het ras, net als het rechtopstaande oor. De standaarden van de American Kennel Club sluiten gebrek aan pigment in de neus uit. De compacte en spierige Akita staat tussen de 24 en 28 inch op de schouder. Een draadachtig lichaam is niet typisch voor het ras en volgt niet de standaard.
Verantwoordelijke eigenaren moeten al de eigenschappen van hun Akita overwegen voordat ze de beslissing nemen te fokken. Heupen moeten worden geröntgend om de mogelijkheid van het doorgeven van heupdysplasie uit te sluiten. Test bloed om Sebaceous Adenitis als recessief gen uit te sluiten. Persoonlijkheid en gezondheidsproblemen moeten zorgvuldig worden afgewogen. Fokkers van puppy's van elk ras moeten begrijpen dat je niet eenvoudigweg twee zuivere honden in de achtertuin kunt gooien en verwachten geld te verdienen met hun nakomelingen. Verantwoordelijke fokkers verbinden zich ertoe om voor alle geproduceerde puppy's in hun nesten te zorgen. Vaak verbindt een verantwoordelijke fokker zich er verder toe om alle puppy's die verplaatst raken, terug te nemen. Dit betekent een verbintenis tot het welzijn van een Akita-puppy die je fokt voor de rest van zijn leven, indien nodig. Als iemand zijn Akita niet kan houden, kan de fokker zich ertoe verbinden om het te herhuisvesten. Geen enkele verantwoordelijke fokker wil zien dat een van zijn puppy's in een reddingssituatie terechtkomt. Zorgvuldig en doordacht fokken helpt om deze mogelijkheid te voorkomen.
Wanneer je een nest Akita-puppy's werpt, wil je het best mogelijke verzorging en opvoeding geven. Puppy's moeten regelmatig worden gewogen, voorzien van medische zorg en optimale voeding. Puppy's moeten elk individueel worden aangeraakt en verzorgd, zodat ze mensen herkennen als belangrijke en betrouwbare aspecten van hun leven. Puppy's die niet in gewicht toenemen, hebben mogelijk rond de klok aanvullende voeding nodig. Moedig de teef aan om voor de puppy's te zorgen. Zodra de Akita-puppy's hun werpkist ontgroeien, begin dan met het proces van zindelijkheidstraining, boxentraining en gehoorzaamheidstraining. Puppy's kunnen al op vier weken leeftijd of eerder beginnen te leren. Het is een wonderbaarlijke toevoeging aan de adoptie van een trouw huisdier wanneer de Akita-puppy al gewend is aan een box en kan zitten en blijven wanneer het wordt gezegd. Het kiezen om je tijd en energie te investeren in je Akita-nest is cruciaal als je besluit om dit type hond te fokken.