Huisdieren
Huisdieren
De Afrikaanse wilde hond (Lycaon pictus), ook bekend als Afrikaanse jachthond, Kaapse jachthond of geschilderde hond, behoort tot de familie Canidae. Deze soort streelde ooit wijd over de vlakten en bossen van subsaharaans Afrika. In de laatste eeuw zijn hun aantallen gedaald, en ze komen nu voornamelijk voor in beschermde gebieden in Oost- en Zuid-Afrika. De Wereld Natuurbehoud Unie (IUCN) plaatst de Afrikaanse wilde hond op de lijst van door uitsterven bedreigde soorten.
Zoals de naam impliceert, hebben geschilderde honden een kleurrijke vacht van zwart, bruin en wit die werkt als een vingerafdruk – geen twee vachtpatronen zijn identiek. Ze hebben een zwarte snuit en een zwarte lijn langs het midden van hun voorhoofd. Ze hebben grote, afgeronde oren die hen een uitstekend gehoor geven en helpen ze koel te houden in de woestijn. Ze gebruiken hun oren ook om te communiceren door ze te bewegen om aan te geven welke richting op te gaan of wat er moet gebeuren.
Zij zijn vergelijkbaar in grootte en vorm met typische middelgrote tot grote domestieke hondenrassen. In tegenstelling tot domestieke honden, hebben Afrikaanse wilde honden alleen vier in plaats van vijf tonen op hun voorpoten.
Afrikaanse wilde honden zijn roedelgeoriënteerde dieren die samen leven, jagen en reizen. Ze worden meestal in roedels van vijf tot twintig honden gevonden, samengesteld uit een dominante man en vrouw, niet-dominante volwassenen en jonge nakomelingen.
Ze zijn hoogst sociale dieren en opmerkelijk om hun voedseldeelgedrag. Volwassenen eten vlees van de prooi en keren terug naar hun hol om voedsel op te spugen voor jonge pups en hun oppassers, evenals gewonde of zieke roedellieden. Wanneer pups oud genoeg zijn om mee te jagen, krijgen ze eerste prioriteit bij de prooi, met zelfs de dominante volwassenen die plaats maken.
Een ander feit over deze dieren is hoe ze nieuwe roedels vormen. Bij de meeste sociale zoogdieren verlaten mannetjes de roedel om nieuwe te vormen. Maar bij Afrikaanse wilde honden, blijven mannetjes normaal gesproken bij de roedel waarin ze geboren zijn. Het is de teefjes, meestal zusters, die als groep de roedel verlaten en bij andere roedels aansluiten om nieuwe te vormen.
Afrikaanse wilde honden werken samen met de rest van de roedel om prooi te jagen en te vangen. Ze jagen voornamig middelgrote antilopes, maar gaan ook naar grotere dieren zoals zebra's of grotere kudu's, of kleinere zoals haasjes en knaagdieren. Ze zijn constant op zoek naar voedsel en kunnen tot 50 km per dag afleggen.
De jacht begint met een begroetingsceremonie die de roedellleden opwipt en energiek maakt voor de jacht. Ze doen alsof ze vechten en likken elkaars monden terwijl ze twitterende geluiden van opwinding maken terwijl ze zich voorbereiden op de jacht.
Eenmaal op de jacht, communiceren ze met elkaar door piepende, hoge geluiden of door hun oren te gebruiken om aan te geven welke richting ze opgaan. Ze zijn snelle lopers die tot 60 km/u kunnen gaan gedurende 5 km in de achtervolging van prooi. Zodra ze hun prooi hebben gevangen, eten ze snel voordat concurrenten zoals hyena's, gieren of leeuwen binnenkomen.
Het dominante mannetje en teefje, het alfapaar, zijn monogam en de enigen die mogen fokken. Andere volwassenen spelen een ondersteunende rol in de opvoeding van de jongen. De alfateef komt maar één keer per jaar in de hitte. Ze draagt de pups 60 tot 80 dagen en werpt worpen van twee tot 19 pups. De periode van werpen tot afzuigen is de enige tijd dat de roedel zich in een hol vestigt en langer dan een paar dagen blijft.
Vanaf 2010 staan Afrikaanse wilde honden op de rand van uitsterving, grotendeels door menselijke inname. Deze geschilderde honden die ooit over het grootste deel van Afrika vorkomen, zien zich geconfronteerd met minder ruimte om te dwalen. Verstedelijking en ontginning van land verminderen het aantal prooidieren, en de honden gaan soms naar vee. De wilde honden worden door velen als plaagdieren beschouwd en door boeren vergiftigd, geschoten en gevangen. Toegenomen contact met mensen betekent blootstelling aan ziekten van domestieke dieren zoals hondesiekte en rabies.