Huisdieren
Huisdieren
Terwijl zowel de Anatolische herder als de Rottweiler ontwikkeld zijn om te dienen als bewakingshonden van een boeren kudde of kudde, werd de Anatolische herder in Turkije ontwikkeld en de Rottweiler in Duitsland. De belangrijkste verschillen betreffen vachtkleur en lengte, maar beide rassen zijn American Kennel Club-erkend en geclassificeerd in de Werkgroep van hondenrassen.
Zowel de Rottweiler als de Anatolische herder zijn meer open tegenover gezinsleden dan tegenover vreemden, en kunnen heel beschermend zijn. Als goed behandeld, kunnen de honden aan vreemden geïntroduceerd worden. De twee rassen kunnen beide potentieel goede gezinshonden zijn, hoewel de Anatolische misschien wat toezicht nodig heeft bij kinderen. Beide rassen moeten dagelijks geoefend worden. Voor elk ras zou u goed doen om genoeg tijd te besteden aan het trainen van de honden.
De Rottweiler wordt beschreven als een "middelgrote" hond in het rasstandaard erkend door de AKC, terwijl het rasstandaard van de Anatolische herder een "grote, robuuste en krachtige" hond beschrijft. Mannelijke Rottweilers zouden tussen de 61 en 68,5 cm in hoogte bij de top van de schouders moeten vallen, terwijl vrouwtjes staan tussen 56 en 63,5 cm. Anatolische herder reuen zijn over het algemeen ongeveer 73,5 cm bij de top van de schouder, terwijl teven 68,5 cm zijn.
De Anatolische herder vereist meer verzorging dan de Rottweiler, maar hoeveel hangt af van de vachttextuur van de Anatolische herder die u bezit. Rottweilers zijn altijd kortharig met een grove buitenvacht en ondervacht. Anatolische herders kunnen komen in een kortharige textuur of in een ruwe vacht die langer is. Ofwel de textuur heeft een ondervacht, en sommige honden hebben een kraag om de nek en schouders en vering aan de poten en onderbuik.
Anatolische herders werden vaak gefokt om vergelijkbare vachtkleuren te hebben als de dieren die ze beschermen, dus ze komen in een grote verscheidenheid aan kleuren. Om in de ring getoond te worden, zijn er geen beperkingen op vachtkleuren en merken binnen het Anatolische herder ras, hoewel honden niet blauwogig mogen zijn of ogen met twee verschillende kleuren mogen hebben. De Rottweiler moet een zwarte basiskleer hebben om in de ring getoond te worden. Ze hebben ook roestkleurige of donkerbruine merken boven de ogen, op de wangen, aan de zijkanten van de snuit, op de borst, aan de binnenzijden van de achterpoten, onder de staart en rond de tene.
In het algemeen moeten zowel de Rottweiler als de Anatolische herder kalme, zelfverzekerde en harde honden zijn. Schuw Rottweilers zijn onacceptabel voor tonen, maar een hond die terughoudt in onbekend gebied is acceptabel in beide rassen en wordt gezien als een normaal kenmerk van de rassen.