Huisdieren
Huisdieren
Mopshonden zijn bekend om hun korte snuit en kleine gestalte. Ze zijn uitstekende appartementhonden omdat ze weinig beweging nodig hebben, maar voordat u een mops adopteert, moet u zich bewust zijn van de gezondheidsproblemen die ze kunnen ervaren.
Mopsencefalitis was ooit een ziekte die men dacht dat alleen mopsen beïnvloedde. Het is een inflammatoire aandoening van de hersenen en kan honden van beide geslachten treffen. De ziekte manifesteert zich in de vorm van aanvallen bij mopsen die ouder zijn dan 5 jaar of jonger dan 1 jaar.
Droog oog syndroom, ook wel Keratoconjunctivitis Sicca genoemd, wordt veroorzaakt door een te lage traanproductie in de ogen van de mops. Het is een veelvoorkomend en ernstig oogprobleem bij mopsen en, als het niet behandeld wordt, kan het leiden tot blindheid.
Heupdysplasie is een misvorming waardoor de botten van de heup slecht op elkaar passen. Hoewel het meest voorkomt bij grote honden, komt het ook regelmatig bij mopsen voor. Deze erfelijke ziekte veroorzaakt stijfheid in de achterpoten en kan, naarmate het erger wordt, leiden tot pijn en verlies van mobiliteit. Heupdysplasie kan al gediagnosticeerd worden wanneer een mops 2 maanden oud is.
Tracheacollaps verwijst naar de luchtpijp van de mops die te smal is als gevolg van het verzachten van de kraakbeenringen in de keel. Dit probleem is veelvoorkomend bij mopsen en andere kleine rasjes. Een tracheacollaps kan worden aangegeven door een aanhoudende hoest, kwijlen en luidruchtig ademen.
Stenotische nares beschrijft een aandoening waarbij de smalle neusgatopeningen van de mops de ademhaling en de zuurstofopname belemmeren. Dit erfelijke probleem resulteert in verminderde luchtstroom, maar kan chirurgisch gecorrigeerd worden.
Een portosystemische shunt (PSS) is een afwijking waarbij een abnormale vene ervoor zorgt dat bloed de lever omzeilt. Hierdoor wordt het bloed niet gefilterd, wat neurologische ziekten kan veroorzaken. PSS komt vaker voor bij teefjes dan bij reutjes.