Huisdieren
Huisdieren
Microsporum ringworm is een schimmelinfectie die een huidaandoening veroorzaakt die bekend staat als ringworm. De schimmel kan van dieren op mensen worden overgedragen. Kenmerkend zijn huidlaesies en doorgaans kleine, schilferige plekken die niet altijd een cirkel vormen. Op de aangedane plek treedt haaruitval op. Ringworm boots andere huidaandoeningen na, zoals demodex, veroorzaakt door een parasiet.
De microscopische schimmels, ook wel dermatofyten genoemd, die ringworm veroorzaken, gedijen in warme, vochtige omgevingen en kunnen tot 18 maanden overleven in dierenmanden of grond. Er zijn drie schimmelstammen die ringworm veroorzaken, maar de microsporum-stam komt vrijwel altijd voor bij jonge katten, aldus Long Beach Animal Hospital.
Ringworm infecteert de bovenste, dode laag van de huid en verschijnt meestal als een verhoogde, ringvormige uitslag met een schilferig centrum. Kaalheid op de aangedane plek is gebruikelijk, en af en toe ontstaan er pustels. Dierenartsen menen dat bijna 20 procent van de katten microsporum ringworm bij zich draagt, maar nooit symptomen vertoont, volgens Cat World.
Ringworm infecteert jonge katten jonger dan 12 maanden, katten met een verzwakt immuunsysteem en gestreste katten. Katten raken besmet door direct contact met besmette dieren of besmette manden of grond. De schimmelsporen die verantwoordelijk zijn voor ringworm, kunnen tot 13 maanden in manden of grond blijven.
Dierenartsen stellen de diagnose ringworm op basis van verschillende methoden. Ongeveer de helft van de schimmelstammen die ringworm veroorzaken, fluoresceert felgroen onder een ultraviolette Wood's lamp of blacklight. Het afschrapen van de aangedane plek en het plaatsen van haren van de kat in een oplossing om een schimmelkweek te maken, wijst het type schimmel aan. Hoewel een kweek tot 10 dagen kan duren, onthult het vaststellen van de exacte stam ook een nauwkeurige behandeling.
Langhaarige katten krijgen vaker ringworm dan korthaarige katten. De typische behandeling omvat het knippen van het haar om de effectiviteit van een geneeskrachtig bad te verbeteren en het risico op verspreiding van de infectie te verkleinen. Dierenartsen voeren het bad meestal in het ziekenhuis uit met een kalkoplossing, om de vier tot zes dagen gedurende twee tot vier weken. Katten mogen na een bad niet zelf poetsen; gebruik een omverfde kraag om dit te voorkomen. Antimycotica kunnen ook worden voorgeschreven.