Huisdieren
Huisdieren
Het endocriene systeem van de kat is verantwoordelijk voor het produceren van hormonen die nodig zijn voor het goed functioneren van het lichaam. Er zijn veel verschillende organen betrokken bij dit proces, waaronder de hypofyse, de bijnier en de schildklier. Als onderdeel van het endocriene systeem – ook wel het hormoonsysteem genoemd – is de schildklier belangrijk voor veel functies van het kattenlichaam.
De schildklier van de kat is donkerrood van kleur. De exacte grootte kan variëren afhankelijk van het ras van de kat en de individuele lichaamskenmerken van de kat. De klier is langgerekt van vorm, beschreven als vergelijkbaar in uiterlijk met een strik of een vlinder; voornamelijk omdat deze twee lobben heeft. Bij een gezonde kat is de schildklier onder de huid niet voelbaar.
Gelegen in het frontale gebied van de nek, zit de schildklier onder het strottenhoofd, of de keelkop. De twee lobben van de schildklier bevinden zich aan weerszijden van de luchtpijp van de kat. Dr. Bari Spielman van PetPlace.com voegt toe dat elke kant van de klier diep is ingesloten in de weefsels van de nek die de keelkop omringen.
De schildklier produceert verschillende hormonen en wordt gecontroleerd door de hypofyse in de hersenen. Hormonen die door de schildklier worden geproduceerd, zijn belangrijk voor het reguleren van de stofwisseling en het produceren van eiwitten. De schildklier werkt ook samen met de hormonen die door de bijschildklieren worden geproduceerd om het calciumevenwicht in het lichaam van de kat te controleren en te handhaven.
Wanneer ziekten optreden, moet de dierenarts mogelijk de functie van de schildklier evalueren. De meeste diagnostische hulpmiddelen werken door de niveaus van de T3- of T4-hormonen te meten. Bijvoorbeeld, katten die lijden aan schildklieroveractiviteit zullen verhoogde niveaus van het T4-hormoon hebben, terwijl katten met schildklieronderactiviteit verlaagde niveaus van zowel de T3- als de T4-hormonen zullen hebben. Deze getallen zijn niet altijd nauwkeurig en extra tests, zoals T3-onderdrukkingstests, radioactieve jodiumscans, fijnnaaldaspiratie, CT-scans of cytologie zullen moeten worden uitgevoerd.
Schildklieronderactiviteit, hoewel veelvoorkomend bij honden, is relatief zeldzaam bij katten. Schildklieronderactiviteit treedt op wanneer de schildklier niet langer voldoende hormonen produceert, wat leidt tot lethargie, gewichtstoename en veranderingen in de vachtkwaliteit van de kat. Echter, schildklierziekten zoals schildklieroveractiviteit zijn veelvoorkomend bij oudere en middelgrote katten. Bij schildklieroveractiviteit produceert de schildklier overmatige niveaus van hormonen, wat leidt tot een toegenomen eetlust, gewichtsverlies, braken, diarree en overmatige activiteit.
Helaas kan, net als bij elk ander deel van het lichaam, de schildklier ook tumoren ontwikkelen. Hoewel de meerderheid van deze tumoren goedaardig zijn, kunnen ze leiden tot hormonale onevenwichtigheden.