Net als de "maaggriep" bij mensen, is de "kattengriep" eigenlijk een verkeerde benaming. Kattengriep wordt niet veroorzaakt door het griepvirus. In plaats daarvan verwijst het naar een syndroom dat de bovenste luchtwegen van een kat aantast en wordt veroorzaakt door twee andere, zeer besmettelijke virussen: het feliene calicivirus (FCV) en het feliene herpesvirus (dat FVR veroorzaakt). Deze virussen verspreiden zich door interactie tussen katten of contact met blootgesteld voedsel, kattenbakken of beddengoed.
FCV infectie
- Symptomen van FCV omvatten koorts, slijmafscheiding uit de ogen en neus, niezen, heesheid en zweren in de mond.
FCV gewrichtspijn
- Bij sommige katten kan na een FCV-infectie een uitgebreide artritische pijn in meerdere gewrichten optreden.
FCV en secundaire infecties
- Als er een secundaire bacteriële infectie ontstaat, kan FCV vorderen tot longontsteking. Symptomen van longontsteking omvatten moeilijke ademhaling, lusteloosheid en droogheid van neus en mond.
FVR symptomen
- Infectie met FVR veroorzaakt hoesten, niezen, neusafscheiding, koorts, droge ogen of verlies van eetlust.
FVR en zweren
- Sommige katten ontwikkelen speldekopige of dendritische zweren op hun hoornvliezen wanneer ze geïnfecteerd zijn met FVR.
FVR en secundaire infecties
- In de meeste FVR-gevallen zal een kat die rust en herstel krijgt, binnen 4 tot 7 dagen genezen, echter, enige secundaire infecties kunnen de verschijning van symptomen verlengen.
Diagnostiek
- Dierenartsen moeten gespecialiseerde laboratoriumtests gebruiken om verschillende typen kattengriep te diagnosticeren—vooral omdat ze zoveel symptomen delen met andere typen feliene luchtwegaandoeningen.