Huisdieren
Huisdieren
Kattenpootafdrukken, die meestal op een nabijgelegen kat wijzen, vullen mensen met vreugde of schrik. Egyptenaren zaten in de eerste categorie, hoog achting voor katten, middeleeuwse mensen in de laatste, katten als ongelukkig en kwaad. Mensen vandaag genieten van pootafdrukken op kunst of mode, of raken geërgerd door sporen op de ruit of bij diepe gaten in de tuin.
Kattenpootafdrukken hebben meestal vier teen en één pootbal per afdruk. Het bovenste deel van de pootbal dichtbij de tenen heeft twee lobben (afgeronde bultjes). Het achterste deel heeft drie lobben. Voorpoten laten meestal een grotere afdruk zien dan achterpoten en de pootbal verschilt iets. De voorpootbal heeft rechte zijkanten, de achterpootbal heeft licht naar binnen gebogen zijkanten.
Katten- en hondenpootafdrukken lijken elkaar, maar details scheiden ze. Katten lopen meestal met ingetrokken klauwen, dus afdrukken met nagelmerken boven de tenen zijn waarschijnlijk hond. Kattenen laten een licht driehoekige top zien, hondentenen een ronde top. De voorste twee tenen bij een hondenafdruk zijn gelijk hoog, bij een katafdruk zit één van de voorste tenen iets hoger.
Kattenpootafdrukken variëren van <1 cm breed voor de kleinste poesjes tot >10 cm breed. De grootste in Noord-Amerika komen van de puma (bergleeuw), het grootste wilde kattenachtige op het continent, aldus Bear Tracker. Ook bekend als puma's, panters, cougars of catamounts – dezelfde kenmerken maar op grotere schaal.
Kattenpootafdrukken afwijken soms van de norm. Polydactyle katten (met extra aanhangsel dat op een duim lijkt) laten een extra pootbal zien. In plaats van vier tenen, zijn er vijf, met de vijfde bij de binnenbocht van de pootbal. Meestal één extra teen per voorpoot, soms ook achterpoten. Een andere variatie: bij een sprong toont de afdruk klauwsporen door uitgeklapen klauwen.
Van kunst tot briefpapier, pootafdrukken overal. Op sieraden, stickers, stempels, schablonen, T-shirts, hoeden, standbeelden, muurschilderingen, stropdassen, dagboeken, tatoeages. Eigenaren kunnen overleden kat gedenken met grafstenen en urnen met pootafdrukken. Pootafdrukken in literatuur, zoals Jan Humphrey's "The Co-dependent Cat: The Twelve Paw Prints" (1996) en Kay Ryan's gedicht "The Paw of a Cat" (The New Yorker, 12 okt 2009).