De Kenmerken van de Familie Felidae

Hoofd

• Leden van de familie Felidae hebben doorgaans een korte rostrum, of snuit, wat hun een krachtige beet geeft. De korte snuit betekent dat het aantal tanden is gereduceerd, met de achterste bovenste voorstaander gereduceerd of niet-bestaande. De tanden zijn over het algemeen aangepast aan snijdende, hakkende acties in plaats van kauwen.

  De oogkassen, of oogkassen, zijn groot en zo geplaatst dat ze binoculair zicht hebben. Dit betekent dat ze met beide ogen zien, en de locatie van de ogen aan de voorkant van de schedel betekent dat Felidae een goed diepteperceptie hebben--een veelvoorkomende aanpassing van roofdieren. Felidae hebben ook een goed nachtzicht--hun ogen zijn ongeveer zes keer gevoeliger voor licht dan die van mensen, wat betekent dat ze 's nachts kunnen jagen.

Voeten

• Felidae zijn digitigrada, wat betekent dat ze op hun tenen lopen. Felidae hebben scherpe, gebogen klauwen die ook volledig invouwbaar zijn bij alle familieleden behalve de cheetah. Ze hebben sterk gebouwde onderarmen die kunnen worden gedraaid totdat de voetzolen omhoog wijzen. Al deze kenmerken stellen Felidae in staat te jagen, hun prooi vast te pakken en te worstelen.

Vacht

• De lichamen van Felidae zijn meestal bedekt met vacht, wat helpt om ze warm te houden. Felidae worden op alle continenten gevonden met uitzondering van Antarctica; de sterk uiteenlopende klimaatomstandigheden hebben talrijke vachtadaptaties geproduceerd, van de dikke vacht van de sneeuwluipaard tot de relatief lichte vacht van de cheetah. Felidae kunnen veel verschillende kleuren zijn, hoewel bruin en goud gebruikelijk zijn; veel Felidae hebben een gepatroneerde vacht gemarkeerd met strepen, vlekken of rozetten. Deze patronen kunnen nuttige camouflage zijn wanneer Felidae jagen.

Gedrag

• Alle katten zijn carnivoor, wat betekent dat ze van nature vlees eten. Veel van hun fysieke aanpassingen, zoals nachtzicht en scherpe klauwen, vergroten hun vermogen om prooi te jagen. Felidae zijn zichtjagers die graag naar hun prooi kijken, soms sluipend om binnen slaafstand te komen. Echter, verschillende Felidae hebben verschillende jachtstrategieën die gebruikmaken van enkele van de sterke punten van individuele afstammingslijnen. Licht gebouwde cheetahs, die behoren tot de Acinonix-afstamming, proberen prooi te vangen met een korte, explosieve achtervolging waarin ze snelheden van ongeveer 60 mph kunnen bereiken. Luipaarden, die leden zijn van de Panthera-afstamming, gebruiken hun klimvaardigheid om prooi hoog in bomen te slepen.