Huisdieren
Huisdieren
Wilde paarden leven het hele jaar door in kudden samengesteld uit veel familieleden. Eén hengst leidt een kudde merries en biedt deze bescherming. Hij is meestal ouder dan 6 jaar en heeft zijn dominantie gevestigd door talloze gevechten met andere hengsten. De hengst dekt de merries in zijn kudde om zijn bloedlijn te vestigen via de veulens.
De kudde heeft meestal een dominante merrie die de groep leidt bij het selecteren van grasland, water en onderdak. Als je een kudde wilde paarden in beweging ziet, zal de dominante vrouw meestal de groep aanvoeren. De hengst brengt vaak de achterhoede om bescherming te bieden tegen roofdieraanvallen. De meeste merries jagen hun vrouwelijke nakomelingen weg wanneer ze hun eerste estrus bereiken om inheemse paring in de groep te voorkomen. De jonge vrouwen sluiten zich aan bij een nieuwe kudde geleid door een andere hengst, wat helpt om genetische diversiteit te waarborgen en de gezondheid van de paarden te behouden. Hengsten dekken zelden hun eigen nakomelingen, zelfs als vrouwen in de groep mogen blijven.
Leidende hengsten staan over het algemeen onrijpe mannelijke dieren toe om in de kudde te blijven tot ze ongeveer twee of drie jaar oud zijn, waarop ze worden weggejaagd. Een jonge hengst die uit de kudde wordt weggejaagd, zal zich meestal aansluiten bij een groep vrijgezellenhengsten tot hij zijn eigen kudde kan vestigen. De puberale vrijgezellenhengsten brengen hun tijd door met vechten met elkaar om gevechtsvaardigheden te leren en rond te zwerven op zoek naar ongehechte merries om te claimen. Ook jonge hengsten slagen er soms in om met merries in een gevestigde kudde te paren achter de rug van de leidende hengst, volgens het Journal of Animal Science. Jonge mannen kunnen een oudere dominante hengst uitdagen in een poging om zijn hele kudde te stelen, of ze kunnen zich op één vrouw richten en proberen haar uit de groep te lokken.
Een merrie zal meestal een deskundige hengst haar laten bestijgen op ongeveer 2 of 3 jaar oud. Wilde paarden kunnen het hele jaar door paren, maar het belangrijkste paarseizoen valt van april tot mei. Tijdens de estrus zal de merrie liefdevol gedrag vertonen tegenover de hengst door hem te aaien of te likken. Ze kan ook voor de hengst gaan staan en haar staart optillen als uitnodiging. De hengst zal zijn hoofd optillen, de lucht ruiken en vaak zijn bovenlip omkrullen terwijl hij haar estrus beoordeelt. De libido van de hengst verschilt tussen individuele mannen. Sommige mannen hebben een uitzonderlijk hoge sexdrive en anderen lijken ongeïnteresseerd in overmatig paren, volgens de Oregon State University.
De draagtijd van de merrie bedraagt gemiddeld 340 dagen na de paring. Veulens komen vaak om in hun eerste levensjaar. Sterfte in het eerste jaar kan gemiddeld 40 tot 50 procent bedragen, afhankelijk van de regio waar de kudde wilde paarden leeft. De Mojave Desert Gazette stelt dat in gebieden met voldoende grasland een kudde van 100 vrouwtjes gemiddeld ongeveer 40 veulens per seizoen zal produceren, maar in uitgeputte gebieden kan een kudde van 100 merrie's misschien slechts 20 veulens produceren.