Huisdieren
Volwassen valse blisterkevers (Oedemeridae) zijn 5-12 mm, nauwelijks te onderscheiden van echte blisterkevers (Meloidae). Verschil in pronotum (tussen kop en deksels): bij valse kever breder aan voorzijde, vernauwend naar deksels; bij echte kever smal voor, wijd aan deksels. ~1500 soorten wereldwijd. Kleur: grijs tot zwart met kleurrijke strepen. Ook 'polleneterende kevers' genoemd; vaak op bloemen.
Hoewel weinig medische literatuur over valse blisterkevers, produceren ze cantharidine → gevaar voor mens/dier. Bij bedreiging bloeden ze mengsel van hemolymfe en cantharidine uit gewrichten/lichaamsdelen. Alle levensstadia bevatten cantharidine. Alleen mannetjes produceren het, maar overdragen aan vrouwtjes bij paring. Vrouwtje geeft door aan eieren ter bescherming.
Inname van elke blisterkever (ook valse) kan cantharidiasis veroorzaken. Kevers op luzerne raken gevangen bij maaien/balen hooi, voornamelijk luzerne. Hoofdelijk in westelijke VS, maar landelijk risico door landelijke hooitransporten. Cantharidine is extreem stabiel, verliest niet aan toxiciteit door hitte/droging (Kansas State Univ).
Plotselinge dood bij hoge doses. Meestal: irritatie maag/darmen → koliek. Uitstorting via urine → bloed in urine, moeite plassen. Neurologische effecten, hartproblemen, orale letsels. Symptomen 4-6 uur na inname, duren 4 uur tot dagen voor dood/herstel. Dierenartsen behandelen irritatie en elimineren toxine.
Hooi zonder kevers kan nog gecontamineerd zijn (cantharidine vrij bij verplettering). North Dakota State: vermijd luzernehooi geoogst in bloeifase (kevers op bloemen). Inspecteer weides vóór maaien op valse blisterkevers. Insecticiden reduceren plagen, maar kevers terug na afname restchemicaliën. Volledige eliminatie onmogelijk, maar goed beheer vermindert risico.