Glucose is de suiker in het bloed die dient als energiebron voor het lichaam van een paard. Het wordt verkregen uit voedsel wanneer het lichaam de koolhydraten en voedingsstoffen in voer en ruwvoer verwerkt en afbreekt. Net zoals mensen hun eigen glucose in de gaten houden bij symptomen zoals sufheid of duizeligheid, moeten paarden soms ook hun glucose laten controleren.
Glucose verkrijgen
- Paarden kunnen glucose aanmaken in hun lever, maar het wordt voornamelijk verkregen uit voer zoals havermout, zoet voer en maïs. Pulpa van bieten neigt ertoe meer natuurlijk en minder bewerkt te zijn dan commercieel voer, dus commercieel voer bevat waarschijnlijk meer glucose en suiker. Glucose wordt ook verkregen uit ruwvoer – hooi en gras – dat paarden de hele dag door eten.
- Het lichaam verwerkt deze voedingsmiddelen en breekt ze af in het spijsverteringsstelsel, waarbij glucose in het bloed wordt geïsoleerd.
Glucose en insuline
- Insuline is het hormoon dat glucose over celmembranen transporteert en wordt geproduceerd in verhouding tot hoeveel glucose er in het bloed aanwezig is. Daarom moeten glucose- en insulinespiegels in balans met elkaar zijn. Stoornissen en gezondheidsproblemen ontstaan wanneer glucose en insuline niet goed samenwerken. De alvleesklier beheert deze balans.
Glucose/insuline-disbalans
- De paardenstoornis die te maken heeft met glucose en insuline heet equine insulineresistentie, waarbij glucose- en insulinespiegels uit balans zijn. Het lichaam herkent niet hoeveel glucose er in het bloed zit, zodat er niet genoeg insuline wordt geproduceerd om het transport van glucose te vergemakkelijken, wat essentieel is voor energie. Essentieel gezien krijgen cellen niet genoeg energie omdat de insuline er niet is om de cel de glucose te geven die het nodig heeft.
- Een abnormaal glucosegehalte kan ook gewichtsproblemen, een depressieve of ongeïnteresseerde stemming (wegens lethargie) en de kans op koliek in de hand werken.
Symptomen
- Paarden die lijden aan equine insulineresistentie zullen lethargisch lijken en kunnen ook abnormale vetophopingen hebben. Hun gewicht kan ook grillig zijn. Ze kunnen gewicht verliezen of aankomen, en ook spierverlies en zwakte ervaren. Een paard met insulineresistentie kan obees zijn, maar obesitas betekent niet per se dat het paard insulineresistent is.
Behandeling
- Glucosespiegels worden getest met een bloedtest, dus u moet een schema afspreken met uw dierenarts over hoe vaak glucose moet worden gecontroleerd. Verder moet het dieet nauwlettend in de gaten worden gehouden en moeten geconcentreerde granen en zoete voeders worden verminderd. Iets dat rijk is aan koolhydraten zal het probleem alleen maar in stand houden. Er zijn ook supplementen beschikbaar om bij de behandeling te helpen.
