Huisdieren
Huisdieren
Schurft is een intens jeukende huidaandoening veroorzaakt door minuscule spinnenachtige insecten genaamd mijten. Mijten leven op het oppervlak van de huid of in tunnelnetten een paar millimeter onder de huid. Vrouwen leggen eieren in gangen of onder korsten. Eieren komen na ongeveer vier dagen uit. Mijten bereiken volgroeidheid kort daarna en leven slechts een tot twee weken. De hele cyclus duurt slechts 15 tot 20 dagen. Voor paarden die lijden aan chronische schurft, blijft de levenscyclus van de mijten gewoon herhalen, waardoor het paard continu wordt geïnfecteerd. Tenzij er behandeling wordt ontvangen, zal het paard geen verlichting hebben. Er zijn verschillende soorten mijten die paarden aantasten.
Sarcoptische mijt is de oorzaak van schurft, die onder de huid van het paard graaft op de kop, oren, nek, borst, flank en buik. Kleine rode bulten verschijnen rond de gangen. Als het paard wrijft, schraapt en bijt op de huid om de irritatie te verlichten, produceert het resulterende trauma verdere huidletsel met korsten, wepend serum, haarverlies en verdikking van de huid. Secundaire bacteriële infectie is veelvoorkomend en bemoeilijkt het plaatje. Dit type mijt is zeer besmettelijk en verspreidt zich niet alleen door direct contact, maar ook door het delen van tuig en verzorgingsgereedschap.
Psoroptische mijt, ook wel staartmijt genoemd, produceert bulten en plekken haarverlies over de poll - het gebied tussen de oren - manen en staart. Ze leven in kolonies op het oppervlak van de huid en spreiden zich zeer snel uit. Ze zijn niet overdraagbaar op mensen en kunnen gemakkelijker worden geïdentificeerd via huidschrapingen dan sarcoptische mijten. Deze mijt is uitgeroeid uit paarden in de Verenigde Staten en is zeldzaam bij paarden over de hele wereld.
Chorioptische mijten veroorzaken been- of voetmug. Ze worden gevonden onder de spronggewrichten en knieën en treffen met name rassen met zwaar beenhaar, of bevedering. Deze mijten leven op het oppervlak van de huid en produceren korsten, schilfers en plekken haarverlies. Geïnfecteerde paarden brengen hun tijd door met de grond stampen en bijten aan hun benen in een poging om enige verlichting te krijgen. Aangezien deze mijt de extreme temperaturen van de winter kan overleven, is het van vitaal belang dat de stallen en weiden worden behandeld voor deze mijt, evenals de geïnfecteerde dieren. Als dit niet gebeurt, zal het paard een chronisch geval van chorioptische schurft ontwikkelen.
Sarcoptische en psoroptische mijten moeten worden behandeld met een zwaveloplossing of topische insecticiden, meerdere keren, elke 12 tot 14 dagen. Topische behandelingen met organofosfaat insecticiden zijn over het algemeen effectief tegen chorioptische mijten. De huid moet volledig worden verzadigd en gewassen, en korsten moeten worden losgemaakt met een stijve borstel. Gebruik van antibacteriële medicatie kan worden gebruikt om secundaire infecties te behandelen.
Dagelijkse verzorging is van vitaal belang voor het vroegtijdig opsporen van mijteninfecties en het voorkomen van verspreiding naar andere paarden. Als mijten worden vermoed, neem dan contact op met een dierenarts om een behandelingsplan te bespreken. Reinig en desinfecteer regelmatig stallen, tuig en verzorgingsgereedschap om chronische schurft te voorkomen.