Huisdieren
Huisdieren
Het Morgan paardenras begon in de Verenigde Staten met een enkele hengst met uitzonderlijke kwaliteiten in uithoudingsvermogen, kracht, snelheid en zachtmoedigheid. Deze hengst werd de stichter van wat nu bekend staat als het Morgan ras. De rustige aanleg van de Morgan betekent dat dit ras een ideaal paard is voor begeleiders van alle ervaringsniveaus. Bovendien is de Morgan zeer veelzijdig en in staat om zowel in het harnas als onder het zadel te presteren.
Het Morgan paardenras kan zijn wortels traceren tot 1789 in Randolph, Vermont, toen Justin Morgan een mooi veulen kocht en hem Figure noemde. Iedereen was onder de indruk wanneer dit lange veulen opgroeide tot een knap en compact paard dat beter presteerde dan elk van de andere paarden eromheen. Zijn prestaties werden legendarisch, en het zachte paard werd aangeboden als dekhengst in delen van Vermont en in de Connecticut River Valley. De kleine stature, kracht, taaiheid en al zijn andere kenmerken van Figure zijn sindsdien van generatie op generatie doorgegeven.
Volgens de American Morgan Horse Association, heeft de ideale Morgan kracht, uithoudingsvermogen, een unieke gang en goede lichaamsbouw. Deze kwaliteiten en kenmerken zijn wat de Morgan zo kenmerkend maakt. Het lichaam is compact met gespierde schouders en achterhand. Ze heeft een licht gebogen nek, recht of licht hol gezicht met grote ogen en kleine puntige oren. Over het algemeen is de Morgan elegant en beweegt ze met een veer in haar stap. De gemiddelde Morgan is 14,1 tot 15,2 handen hoog op de schofthoogte, elke hand gelijk aan vier inch. Hoewel de meeste Morgans in de donkere kleurenscala's zitten, kunnen ze elke kleur zijn.
De veelzijdigheid van de eerste generaties Morgan paarden maakte ze nuttig voor kolonisten in de hele Verenigde Staten. Deze paarden werden hard gewerkt op de boerderij voor rijden, ploegen trekken, land ontginnen en lichte karren trekken. Sinds de dagen van de boerderij is de rol van de Morgan weinig veranderd. Hij is een plezierpaard voor plezier thuis en een showpaard in de Westerse of Engelse discipline op de lokale herfstmarkt of op een internationaal evenement. De Morgan kan lichte karren alleen trekken of zware wagens als een vierpaardspan trekken.
Morgan paarden zijn makkelijke voeders; ze hebben geen gespecialiseerde zorg nodig en zijn niet vatbaar voor ras-specifieke gezondheidsproblemen. Ze hebben dagelijks vers water nodig, ofwel weide of goed kwaliteit hooi en mogelijk granen zoals haver. Graan moet met zorg worden gevoerd, omdat de calorieën energie produceren voor het paard, en als het paard geen beweging krijgt, heeft het misschien de extra calorieën niet nodig. Regelmatige hoefsmid zorg, hoefknippen en hoefijzeren, en tandheelkundige zorg zijn vereist. Scherpe randen van de tanden belemmeren eten en het bit. Regelmatig borstelen houdt de vacht schoon en glanzend en de huid gezond. Regelmatig ontwormen, zoals aanbevolen door je dierenarts, doodt interne parasieten.
Het Morgan paardenras heeft de ontwikkeling van andere paardenrassen beïnvloed. Ze zijn gecrossbred met de Hackney in Engeland evenals het Amerikaanse zadelpaard, Tennessee Walker en het kwartpaard in de Verenigde Staten. Morgans zijn over de hele wereld te vinden, inclusief Canada, Europa, Australië, Nieuw-Zeeland, Mexico en Zuid-Amerika. Morgans hebben nog een plaats in de geschiedenis. In de Verenigde Staten, tijdens de Burgeroorlog, reden de Vermont Cavalerie op Morgan paarden.