Huisdieren
Huisdieren
De Nokota paard heeft zijn wortels in de 19e-eeuwse Wilde Weste geschiedenis. Vandaag de dag zwerven Nokotas vrij in Theodore Roosevelt Nationaal Park in zuidwestelijk Noord-Dakota. Nationaal Park Service-gesponsorde oprukkingen doorheen de 20e eeuw verwoestten de populatie en verwaterden de genenpool, maar Nokotas maken langzaam een comeback door middel van particuliere fokprogramma's.
Moderne Nokotas stammen van diverse bloedlijnen af, volgens Peabody Museum van Archeologie en Etnologie Associate Curator en Nokota paard expert Dr. Castle McLaughlin, Ph.D. In 'Nokota Geschiedenis in het Kort', stelt ze dat Spaanse paarden, wilde mustangs en Canadees stam allemaal een rol speelden in de ontwikkeling van het ras tijdens de 18e en 19e eeuw.
toen inheemse Amerikanen gedwongen werden op reservaten in de laatste helft van de 19e eeuw, werden hun paarden gedood of geïntegreerd in ranch kuddes. Twee ranchers, schreef McLaughlin, fokten actief de paarden van de inheemse Amerikanen. een Franse edelman, de Marquis de Mores, kocht geconfisqueerde paarden van Lakota hoofdman Sitting Bull, later verkopend 66 merries aan mede-rancher A.C. Huidekoper. Huidekoper kruiste ze op zijn beurt met thoroughbreds en Percheron trekpaarden. Sommige van hun nakomelingen werden uiteindelijk verwilderd en bevolkten het gebied dat nu Theodore Roosevelt Nationaal Park is.
Naarmate de open range dagen tot een einde kwamen en ranchers hun land afzetten, daalden de aantallen wilde Nokota. Toen Theodore Roosevelt Nationaal Park meer badlands omheinde in de late 1940s, schreef McLaughlin, vingen de parkheiningen sommige Nokotas, wat ze Nationaal Park Service (NPS) eigendom maakte. Beginnend in 1950, voerde de NPS regelmatige oprukkingen van paarden binnen de park uit, de gevangen Nokotas verkopend op veiling.
In 1979 begonnen Noord-Dakota ranchers, Frank en Leo Kuntz, Nokotas te kopen en ze zorgvuldig te fokken om historische bloedlijnen en traditionele conformatie en kleur te behouden.
Pennsylvania fokkers Blair en Charlie Fleishmann sloten zich aan bij de behoudsinspanningen. In 1999 richtten ze de Nokota Horse Conservancy op en vestigden een rasregister en database om bekende Nokota bloedlijnen te traceren.
De Nationaal Park Service 'behoudt nu een kudde van 70 tot 110 dieren zodat bezoekers de badlands scène kunnen ervaren zoals het leek tijdens de open range ranching tijdperk van Theodore Roosevelt.' De park sponsort nog steeds oprukkingen, wat de populatieaantallen stabiel houdt.
Nokotas komen in twee typen. 'Ranch' of 'traditionele' typen zijn stouter en lijken opvallend op schilderijen van wilde paarden en Indianenponies uit de 19e eeuw. 'Park' Nokotas zijn slanker gebouwd, de nakomelingen van domestieke hengsten geïntroduceerd in wilde kuddes door de NPS.
Gemeenschappelijke Nokota kleuren omvatten blauwe roan, wat zeldzaam is in de meeste andere rassen. Foto's op de Theodore Roosevelt Nationaal Park website tonen Nokotas ook in grijs, zwart, kastanje, bay, roan, dun en een verscheidenheid aan pinto patronen.
De Nokota heeft in de laatste jaren speciale erkenning ontvangen.
In 1993, werden Nokotas de 'Eeretitulaire Staat Equine' in Noord-Dakota.
Frank en Leo Kuntz's behoudswerk verdiende een plek op 'ABC World News met Peter Jennings' in 1996.
Breyer, een paardenmodellen fabrikant, creëerde een beperkte editie Nokota figuur voor het jaar 2007.
Ook in 2007, debuteerde een blauwe roan hengst op de beroemde Kentucky Horse Park in Lexington, Kentucky. Hij deed mee aan de populaire Parade of Breeds exhibit.
In 2008 introduceerde de prestigieuze Dressage at Devon paardenshow een evenement specifiek voor Nokotas.