Huisdieren
Huisdieren
Eksters worden gekenmerkt door een gedurfd zwart-wit patroon, of "zadel", van kleur op hun lichamen en lange staarten. Eksters komen voor in stedelijke en plattelandsgebieden van Noord-Amerika, maar bewonen ook de Britse Eilanden, Portugal, Korea, Noord-Afrika, Canada, Zuidoost-Azië en Siberië. Hoewel eksters worden beschouwd als aantrekkelijke vogels vanwege hun gedurfde kleurpatronen, bekijken veel mensen ze ongunstig vanwege hun reputatie als roofdieren.
Het meest opvallende fysieke verschil tussen mannetjes en vrouwtjes eksters is de kleur van de witte kapjes op hun nekken en de achterkant van hun koppen. Bij mannetjes eksters is de kap overal levendig wit; de kap bij vrouwtjes eksters is grijs naar beneden toe. Als ze van een afstand worden bekeken, vooral als hun koppen omhoog zijn, kunnen mannetjes en vrouwtjes eksters ononderscheidbaar lijken. De kleur van de kapjes verschilt ook bij juveniele eksters: juveniele mannetjes hebben een bruin/beige kap die lichter van kleur is dan de donkerbruine kap van een juveniel vrouwtje.
Eksterparen blijven levenslang samen. Hoewel zowel het mannetje als het vrouwtje samenwerken om hun nest te bouwen, broedt alleen het vrouwtje op de eieren. Het kan tot 40 dagen duren voordat een paar eksters een groot nest heeft gebouwd, dat meestal de vorm heeft van een koepel van modder, takken en gras. Het mannetje verzorgt voedsel voor het vrouwtje terwijl zij broedt, en beiden delen de verantwoordelijkheid voor de verzorging en voeding van de babyvogels.
Er is geen waarneembaar verschil tussen het dieet van mannetjes en vrouwtjes eksters. Omdat eksters alleseters zijn, consumeren ze een breed scala aan voedingsmiddelen, waaronder fruit, graan, muizen, insecten, eikels, slakken en zelfs andere kleine vogels. Ze staan ook bekend om hagedissen, slangen, vleermuizen en kikkers te vangen en te eten. Eksters zijn niet erg kieskeurig wat betreft wat ze eten; om deze reden worden ze soms beschouwd als ongewenste roofdieren. In folklore worden eksters afgebeeld als een affiniteit te hebben voor glanzende voorwerpen, zoals ringen en sieraden, waarop ze afduiken en die ze stelen.
Mannetjes en vrouwtjes eksters kunnen zowel op het platteland als in stedelijke gebieden overleven, hoewel ze de voorkeur geven aan open velden met bomen en bossen. Ze worden vaak aangetroffen in graslanden, weiden, struikgewas en bosjes, die beschutting bieden evenals gebieden voor nestbouw. Hoewel eksters bekend staan om dichtbevolkte plaatsen te bewonen, neigen ze ertoe nerveus te worden rond mensen en snel en stil weg te vliegen als iemand te dichtbij komt.