Huisdieren
Huisdieren
Een van de grootste spechten die Noord-Amerika haar huis noemt is de Zwarte Specht. Zijn vreemde uiterrode en rode kuif waren de inspiratie voor de bekendste specht aller tijden – Woody Woodpecker. Zwarte spechten variëren in grootte van 40 tot 48 cm. Ze zijn voornamelijk zwart met een kenmerkende witte streep aan beide zijkanten van hun gezichten en halsen. Sommige van de broedgewoontes van de Zwarte Specht lijken op die van andere spechten.
Paring vindt plaats in de late lente en paren hebben jaarlijks één legsel. Zwarte specht paren blijven het leven lang samen, hun territorium verdedigend, dat kan oplopen tot 400 hectare. Zwarte spechten mogen hetzelfde territorium 30 jaar of langer bezetten, en geven het van generatie op generatie door. De paren blijven het hele jaar samen, maar kunnen op verschillende plaatsen rusten tijdens de koelere seizoenen herfst en winter.
Als de meeste spechten, prefereren Zwarte spechten bossen met veel grote loofbomen om in te nestelen. Nesten bevinden zich tot 23 meter hoog in grote dode bomen of takken die groot genoeg zijn om de familie te huisvesten. Beide spechten werken aan het uithollen van de boomholte, creërend een ingang die ovaal of iets rechthoekig is. De ingang is tussen 7,5 en 10 cm in diameter. Paren kunnen zes weken of langer nodig hebben om hun huis te bouwen en verhuizen elk jaar naar een nieuwe locatie. Het nest is meestal leeg, met uitzondering van houtjes die achterblijven.
Gemiddelde legels bestaan uit drie tot vijf witte eieren en het paar broedt ze om beurt gedurende twee weken. Broed begint meestal terwijl de eieren gelegd worden. De Zwarte Specht heeft altriciale jongen, wat betekent dat ze geboren worden zonder veren en niet voor zichzelf kunnen zorgen. Zodra de eieren uitkomen, zorgen beide ouders voor de jongen.
Ouders gaan om beurt op voedsel zoeken en spugen het op voor de jongen tot ze oud genoeg zijn om te leren hoe ze zelf voedsel vinden. De jongen vliegen uit tussen drie en vier weken en de ouders blijven ze beide voeden en trainen om zelf voedsel te vinden. De jongen blijven bij hun ouders tot de vroege herfst, waarna ze vertrekken om hun eigen territoria te vinden.