Huisdieren
Huisdieren
Het woord "roofdier" is een Latijns woord, betekenis "wegdragen". Dat is precies wat roofvogels doen; ze dragen hun prooi weg. Mensen kijken met verbazing toe als een adelaar over de lucht zweeft of een havik naar beneden swoopt om een veldmuis te vangen. Deze groep luchtkrijgers bestaat uit uilen, haviken, aderen en visarenden. Niet alleen zijn deze vogels verbazingwekkend om te bekijken, ze voeren ook belangrijke taken uit voor onze wereld. De ecologie profiteert op meer dan één manier van roofvogels.
Roofvogels voeden zich aan de top van veel voedselketens. Muizen, veldratten, konijnen, eekhoorns en andere knaagdieren, alsook vissen, insecten, amfibieën en reptielen kunnen jaren hebben waarin hun populatie ontploft door goed weer en een overschot aan voedsel. Dit is een veelvoorkomende ervaring met vis-, amfibieën- en zelfs slangenpopulaties. Roofvogels helpen de grootte van deze populaties in evenwicht te houden. Wetenschappers monitoren roofvogelpopulaties nauwkeurig. Een toename in het aantal roofvogels binnen een ecosysteem is een indicator dat een soortpopulatie te hoog is. Hoge populaties van één enkele soort kunnen het delicate evenwicht in een ecosysteem vernietigen.
Roofvogels zijn "ecologische barometers" genoemd, wat simpelweg betekent dat ze ons helpen bepalen hoe gezond een leefomgeving is. Roofvogels zijn extreem gevoelig voor veel milieuveranderingen in een ecosysteem. Ze kunnen zelfs chemische en vervuilingsniveaus waarnemen die mensen een vroege waarschuwing kunnen geven voor eventuele luchtbedreigingen. Bestrijdingsmiddelen en andere chemicaliën kunnen zich in onze omgeving ophopen en worden doorgegeven aan dieren. Dit kan roofvogelpopulaties laten dalen door vogels die prooi met toxicinen opeten, wat wetenschappers op de hoge been zet dat een mogelijk probleem bestaat.
Omdat veel kleinere roofvogels op insecten voeden en grotere op knaagdieren, waarderen veel boeren ze echt. De Amerikaanse torenvalk, een kleinere valk, en de oortuiguil voeden zich met insecten. De grote horenuil en de rode havik voeden zich met knaagdieren. Sprinkhanen, snijwormen, maar ook konijnen en veldmuizen zijn in staat om hele akkers gewassen te vernietigen als ze vrij kunnen voortplanten zonder roofvogels die zich op ze voeden. Plaagbeheersing via deze methode heet biologische beheersing. Als een boer plagen kan bestrijden door natuurlijke predatie, heeft hij geen bestrijdingsmiddelen of insecticiden nodig, wat de omgeving beschermt.
Sommige van de grotere roofvogels zoals de gier voeden zich voornamelijk met kadavers van dode dieren. Soms jagen ze op zwakke of ziekte dieren. Deze voedingsgewoonte helpt de omgeving eigenlijk door ziekte dieren of hun kadavers te verwijderen om verdere verspreiding van ziekten te voorkomen. De maagzuren van de gier zijn zo krachtig dat het resistent is tegen de meeste bacteriën en germen. Dit is waarschijnlijk waarom de gier al 40 tot 50 miljoen jaar bestaat. Verschillende soorten gieren en condors naast de gier oefenen het eten van dode dieren en het veilig maken van de omgeving voor andere dieren.