Huisdieren
Huisdieren
Als het kleinste en kortstlevende lid van de kaketoefamilie van vogels, deelt de valkparkiet veel overeenkomsten met andere kaketoes, inclusief de kenmerkende kuif veren op zijn hoofd. Echter, de valkparkiet heeft zijn eigen uiterlijk en wordt beschouwd als een rustigere, minder veeleisende keuze van huisdier.
Als de langstlevende van alle papegaaien, kunnen kaketoes tot 100 jaar oud worden. Valkparkieten worden echter doorgaans 12 tot 14 jaar oud, hoewel sommige in het wild tot 25 jaar oud worden. Hoewel verschillende rassen kaketoes in grootte van elkaar verschillen, zijn de meeste ongeveer 50 centimeter lang — wat bijna dubbel is aan de 25- tot 33-centimeter lange valkparkiet. Misschien nog belangrijker, de snavel van de valkparkiet is gevormd als die van een papegaai, maar is een minuscule fractie van de grootte van de krachtige snavel van een kaketoe.
Inheems in Australië, is de valkparkiet in het wild voornamelijk grijs, met een gele gezicht en kenmerkende oranje wangvlekken. Sommige variaties van de grijze vogel — genaamd mutaties — omvatten de pied, lutino, pearl, kaneel en zilveren valkparkieten. Deze valkparkieten, die de eerste mutatie vormen, behouden het gele hoofd en de rode wangen, maar het grijze verenkleed varieert. Een tweede mutatie omvat valkparkietvariëteiten die de algemene valkparkietvorm, grootte en kuif behouden, maar vaak de rode wangen missen. Inheems in Australië, Nieuw-Guinea en Indonesië, komt de kaketoe voor als 18 soorten — waarvan er één de valkparkiet is — en 37 ondersoorten; echter, slechts een relatief paar kaketoesoorten zijn beschikbaar als huisdier. De meeste kaketoes vertonen een eenkleurig verenkleed, meestal ofwel wit ofwel zwart, hoewel sommige accenten van andere kleuren hebben zoals roze, rood of geel. Enkele soorten kaketoes omvatten zwavelkuifkaketoe, palmkaketoe, galah, korella en zwarte kaketoe.
Zwarte kaketoemannetjes hebben zwarte snavels, terwijl zwarte kaketoevrouwtjes lichtgekleurde snavels hebben. Voor grote, lichtgekleurde kaketoes verschilt vaak de iriskleur tussen de geslachten, met donkerbruine of zwarte irissen die een mannetjesvogel aanduiden en roodbruine of bordeauxkleurige irissen die typisch zijn voor volgroeide vrouwtjes. De kleinere kaketoesoorten kunnen vaak niet betrouwbaar worden geslacht zonder de hulp van een dierenarts. Bij valkparkieten openbaart het geslacht zich in de verenkleur, waarbij mannetjes helderdere oranje wangvlekken en gele kammen vertonen en vrouwtjes dofere wangvlekken en grijze kammen. Mannelijke valkparkieten zingen ook vaker en gedragen zich agressiever dan de stillere vrouwtjes.
Kaketoes, waarvan veel soorten bedreigd zijn met uitsterven, zijn te koop als huisdier in de Verenigde Staten, maar ze kunnen duizenden dollars per vogel kosten. Sommige soorten zijn mogelijk alleen beschikbaar via speciale fokkers. Vanaf 2011 variëren valkparkieten in prijs tussen $80 en $100 en komen ze voor in veel ketendierenwinkels.
De valkparkiet staat erom bekend een rustigere, stillere aard te hebben dan de luidruchtige en sociaal veeleisende kaketoe. De ondeugende kaketoe houdt van verkennen en vereist constante interactie met mensen of andere vogels, een grote kooi en voldoende tijd buiten die kooi. Zeer intelligent en snel verveeld, kan een kaketoe die ondergestimuleerd is schreeuwen en veren plukken ontwikkelen, die moeilijk te overwinnen zijn. Kinderen en huisdieren mogen niet alleen met de kaketoe, aangezien de jaloersgevoelige vogel letsel kan veroorzaken met zijn krachtige snavel. Net als de kaketoe, is de valkparkiet sociaal als hij jong wordt getamd en kan hij een paar woorden spreken, hoewel hij de voorkeur geeft aan het nabootsen van niet-verbale geluiden zoals fluiten en melodieën. In tegenstelling tot de kaketoe, kan de valkparkiet gedurende perioden alleen gelaten worden en verdraagt hij een kleinere kooi; deze eigenschappen en meer maken het een goed huisdier voor de onervaren vogeleigenaar.