Huisdieren
Huisdieren
Flamingo's zien eruit als kwetsbare tropische vogels, maar zijn in feite aangepast om te overleven in sommige van de hardste leefgebieden op Aarde. De vijf soorten flamingo's zijn gegroepeerd in dezelfde orde als reigers en ooievaars, maar worden door wetenschappers als uniek genoeg beschouwd om hun eigen familie te hebben, de Phoenicopteridae. Het woord flamingo komt van de Spaanse dans genaamd de flamenco. De wilde baltsdisplay van de flamingo moet de Spanjaarden aan hun eigen flamenco dansen hebben herinnerd. Flamingo's zijn in dierentuinen tot 70 jaar oud geworden.
Flamingo's zijn karakteristiek groot en slank met een lange, slanke nek, lange poten en een grote gebogen snavel. Ze zijn gesellig en neigen ertoe om zich te verzamelen op de oevers van meren en zeeën in grote groepen. Alle flamingosoorten zijn in de wild felroze, de kleur absorberend van hun voedsel en wit of grijs worden in de afwezigheid ervan.
Er zijn vier flamingosoorten te vinden in Amerika:
De Caribische of Amerikaanse flamingo, Phoenicopterus ruber, komt voor op de Galapagos-eilanden, de Caraïben en in kustzuid-Amerika van Venezuela tot Noord-Brazilië. Het komt voor op Cuba en is in Florida geïntroduceerd. De Chileense flamingo, P. chilensis, is vergelijkbaar met de Caribische flamingo, maar iets kleiner. De Chileense flamingo komt voor in gematigd Zuid-Amerika van Argentinië tot Ecuador.
De Andesflamingo, Phoenicoparrus andinus, komt alleen voor in de hoge Andes van Argentinië, Chili, Peru en Bolivia. De James-flamingo, P. jamesi, is de zeldzaamste van de flamingo's en komt voor in de hoge Andes samen met de Andesflamingo. Het wordt onderscheiden door de gele vlek op zijn snavel.
De grootste flamingo is de grote flamingo, Phoenicopterus ruber roseus, die tot 60 inch hoog is en wijd verspreid is over Oost-Afrika, Zuid-Azië en Zuid-Europa. Het is nauw verwant aan de Caribische en Chileense flamingo's en kan zelfs dezelfde soort zijn.
De kleine flamingo, P. minor, is de kleinste soort met slechts 40 inch hoogte en is ook de meest talrijke. Het komt voor in de Grote Slenkvallei van Oost-Afrika en broedt in zoutmeren zoals Lake Natron.
Flamingo's leven in brakwatermeren en estuaria die vaak te blootgesteld of hard zijn voor andere vogels om te bezoeken. Sommige populaties trekken in gebieden zoals de Andes waar hooggelegen meren in de winter bevriezen. De dichtste populaties flamingo's worden gevonden in de Grote Slenkvallei van Oost-Afrika, waar meer dan twee miljoen grote en kleine flamingo's bijeenkomen in enkele grote zoutmeren in enorme zwermen om te voeden en te broeden.
Alle flamingosoorten gebruiken hun snavel om algen, diatomeeën en kleine organismen zoals copepoden uit het water te zeven. Ze staan in ondiep water en bewegen hun snavel heen en weer, waardoor de bodem wordt opgeworpen. Flamingo's gebruiken dan hun tong om water door lamellae, of haren, in hun snavel te pompen, wat de voedselitems filtert.
Flamingo's paren voor het leven en bouwen piramidevormige nesten van modder in ondiep water. Eén ei wordt gelegd in een kleine holte op de bovenkant van het nest. Beide ouders bebroeden de eieren en zorgen voor de jongen. Flamingo-kikkers eten een melkachtige afscheiding die wordt gevormd in de krop van hun ouder.