Huisdieren
Huisdieren
Wanneer je je parkiet 's ochtends voor het eerst ontdekt, is een van de eerste dingen die hij zal doen, strekken. Parkieten zitten vaak de hele nacht stil op hun zitstokken en zijn, net als wij mensen, stijf bij het opstaan. En dus zullen ze strekken, eerst het ene been en vleugel, dan het andere been en vleugel. Dit wordt doorgaans gevolgd door een beetje oefening. Vogels krijgen hun oefening in de natuur door te vliegen, en een gevangen vogel is niet anders. Hoewel ze niet in een kooi kunnen vliegen, kunnen ze krachtig met hun vleugels slaan. Ze kunnen misschien van de ene zitstok naar de andere vliegen als hun kooi ruim genoeg is.
Een gelukkige vogel, meestal het mannetje, zal zingen als hij tevreden is. Sommige parkieten kunnen leren spreken, maar de woorden zijn meestal zo zacht dat je misschien niet hoort wat ze te zeggen hebben. Vogels zullen ook met hun snavels knarsen. Dit is een teken van genot en je zult dit meestal horen wanneer de vogel een dutje doet. Parkieten doen een dutje en gapen meestal voordat ze zich neerleggen. Niet alle vogelsoorten gapen, maar parkieten wel.
Poetsen lijkt een favoriete tijdverdrijf voor parkieten te zijn. Ze zullen hun veren opblazen, meestal alleen om ze recht te trekken na een goede poetsbeurt. Als laatste stap in hun routine zullen ze misschien heel snel met hun staart kwispelen. Als ze een vogelmaatje hebben, zullen ze vaak bezig zijn met het poetsen van de andere vogel. Parkieten zijn sociale wezens en kunnen zich snel vervelen als ze alleen zijn. Een kooimaatje is gunstig voor de parkieten en voor de eigenaar.
Het gedeelte boven de snavel van de vogel wordt de cere genoemd. Mannetjes hebben een blauwe cere, terwijl wijfjes een bruine cere hebben. Mannetjes zijn over het algemeen meer praatjes, terwijl wijfjes meer op voorwerpen kauwen, waarschijnlijk te maken hebben met hun instinct om een nest voor te bereiden. Het is niet altijd makkelijk om het verschil tussen een mannetje en een wijfje te zien als ze heel jong zijn.