Huisdieren
Huisdieren
Het overkweken van papegaaien om te voldoen aan zowel kopers als verkopers vraag heeft geleid tot een productie-ethiek genaamd poultrification. De technieken die worden gebruikt in dergelijke commerciële productie van papegaaien bevorderen niet de fysieke en mentale gezondheid van de papegaai of papegaaienkuiken. In feite hebben veel technieken die worden gebruikt bij het kweken en grootbrengen van papegaaien nadelige gevolgen voor de gezondheid van de kweekouders en het huisdierpotentieel van elke papegaai.
Er is een daling in het aantal daadwerkelijk gezonde kuikens dat uit papegaaienfokkers komt. De meeste vogels worden gevoed door een mechanische (niet handmatige) proces genaamd gavaging, dat elk van de kuikens voedt met een metalen buis, en langzamer rijpende kuikens krijgen geen extra tijd om te ontwikkelen, resulterend in kuikens met weinig of geen eetrespons. Veel van deze papegaaienkuikens hebben een beperkte groei.
Overkweken van papegaaien heeft ook geleid tot gedragsproblemen bij volwassen kweekvogels evenals bij kuikens voordat ze de uitbroeder verlaten. Veel papegaaienhennen worden gedwongen om te paren met incompatibele mannetjes om tot tien keer meer legsels eieren per jaar te produceren dan natuurlijk. Overkweken creëert mentale stress die resulteert in zelfverminking, depressie en agressief gedrag.
Grootschalige papegaaienfokkers huisvesten kweekparen doorgaans in kooien die niet voldoen aan de minimale vereisten voor optimale gezondheid. Ze zijn over het algemeen niet groot genoeg voor vogels om hun vleugels te strekken, wat resulteert in achteruitgang van de vleugelspieren door gebrek aan gebruik. Het gebrek aan speeltjes en dagelijkse interactie met kuddegedrag resulteert in verveling en zelfverminking.
Overkweken van papegaaienhennen put de fysieke kweekcapaciteiten van de hen uit en resulteert in ondervoeding. Hennen die meer kweken dan hun dieet toestaat, verliezen zoveel mineralen en vitamines dat vrouwelijke papegaaien lijden aan gebroken botten. De voortplantingsklieren van overkweekte vrouwtjes raken ook oververmoeid. Hennen die te vaak per jaar worden gekweekt, kunnen sterven omdat hun lichamen de voedingsstoffen die verloren zijn gegaan door het produceren van jongen niet kunnen aanvullen.