Huisdieren
Huisdieren
Goed beheer op een melkveebedrijf omvat het melken van de koeien op een vast schema, twee tot drie keer per dag. Het niet correct en volledig melken van een melkkoe kan negatieve gevolgen hebben voor de gezondheid van het dier en de melkproductie verlagen.
Een koe wordt direct beïnvloed als ze één keer niet wordt gemolken. Haar uier zwelt op en wordt hard. Een koe die recent gekalfd heeft (\"vers\"), produceert meer melk en wordt erger getroffen dan een koe aan het einde van haar lactatie (\"oud\"). Het uier kan ook rood en warm worden en ongemak veroorzaken.
Hoe langer een koe niet wordt gemolken, hoe groter de kans op mastitis. Mastitis is een infectie van het uier die in twee vormen voorkomt: klinische en subklinische mastitis. Klinische mastitis kenmerkt zich door harde uierkwartieren, uieroedeem en vlokken of stokjes in de melk. Subklinische mastitis heeft geen zichtbare symptomen en vereist een California Mastitis Test (CMT) voor detectie. In beide gevallen heeft de koe antibiotica nodig en mag de melk niet in de melktank tot zowel de mastitis als de antibiotica-residuen uit het uier zijn verdwenen.
Koeien gedijen op routine. Het niet melken breekt die routine en stimuleert het lichaam om minder melk te produceren. De impact is groter hoe recent de koe gekalfd heeft. Een koe aan het einde van haar lactatie wordt minder getroffen. Hoe langer ze niet wordt gemolken, hoe groter de invloed. Uiteindelijk kan ze volledig droog staan (stopt met melk geven).
Melkveehouders streven naar beste beheerpraktijken (BMP's) die winstgevendheid en koeiencomfort bevorderen. Hierbij hoort het melken twee tot drie keer per dag op vaste tijden. Het niet melken is niet alleen onverantwoord voor de gezondheid, maar verlaagt ook de operationele efficiëntie. Boeren en hun personeel zorgen er daarom voor dat elke koe regelmatig wordt gemolken.