Huisdieren

#  >> Huisdieren >  >> Boerderijdieren >> Varkens

Onderdelen van een vleesvarken: anatomie en vleessneden

 

Anatomie van een vleesvarken

Op het moment dat ze naar de markt gaan, zijn varkens tussen de vijf en zes maanden oud en wegen tussen 110 en 118 kg (240-260 lbs). Varkens worden voornamelijk gehouden voor de productie van varkensvlees, het vlees met de hoogste consumptie ter wereld. Varkens hebben een eenvoudige maag – of monogastriem spijsverteringstrakt – vergelijkbaar met het menselijke verteerlijst. De dieren eten voornamelijk graan. Varkens komen in veel rassen en kleuren voor, maar allemaal hebben een vergelijkbare lichaamsstructuur.

Kop

De kop van een varken begint met de snuit en de mond. Het gezicht is het gebied tussen de ogen en de snuit. De grootte en vorm van de oren varieert per ras. De kin heet de wang. De wang wordt gebruikt als gezouten vlees, of verwerkt tot een spekachtig product.

Nek en Schouder

Varkens hebben een korte, dikke nek. De schouder is verdeeld in twee vleessneden. Het bovenste deel heet de Boston butt, het onderste deel de picnic shoulder. Deze sneden worden als roast bereid of gesneden tot schouderhaasjes.

Flank

De flank van het varken levert spare-ribs en spek. Varkensbuik is het botloze deel van de flank dat spek oplevert.

Rug en Bil

De rug is verdeeld in de rug, lende en bil. De rug begint bij de verbinding met de schouders. De rug en lende worden gesneden tot haasjes of roasts. De bil is het bovenste deel van de ham, of de achterzijde van het varken. Varkens hebben een korte, gekrulde staart.

Poten

De knieën zijn prominent op de voorpoten, terwijl het grote gewricht op de achterpoten de hok heet. Het been onder de knie is het kanbeen. Het gewricht onder het kanbeen – en boven de teen – is de kronkel. Aan de achterzijde van de onderpoten zitten twee uitsteeksels, de achterklauwen.

Verteerlijst

De verteerlijst begint met de mond. De gekaude voedsel pasaagt door een buis genaamd de slokdarm, en komt in de maag. Chemicaliën in de maag verteeren het voedsel. Het grotendeels verteerde voedsel gaat naar de dunne darm, de plaats van opname. De dikke darm absorbeert vocht en verzamelt de afvalstoffen. De caecum – een kleine zak aan de samenvoeging van dunne en dikke darm – is niet functioneel. Onverteerd voedsel verlaat het lichaam via de anus.

Copyright Huisdieren alle rechten voorbehouden

© nl.xzhbc.com