Huisdieren
Kogelvissen hebben spherische koppen met lange en taps toelopende lichamen variërend van één inch tot drie voet in lengte. Ze komen algemeen voor in tropische oceaanwateren; echter, een paar typen kunnen worden gevonden in brak of zoet water. Kogelvissen kunnen in een verscheidenheid aan kleuren worden gevonden, terwijl sommigen, met meer gedempte tinten, samengaan met hun omgeving. Met meer dan 120 soorten, delen kogelvissen sommige ongebruikelijke kenmerken.
Kogelvissen combineren hun borst-, rug-, anaal- en staartvinnen om te zwemmen, wat hen langzaam en onhandig maakt. Dit creëert de illusie dat ze makkelijke prooi zijn voor roofdieren, maar sommige van hun ongebruikelijke kenmerken beschermen hen tegen gevaar. Hun vinnen maken hen zeer wendbaar en kunnen hen soms een snelheidsschot geven om van roofdieren weg te komen.
Een ongebruikelijk kenmerk van de kogelvis is hun vermogen om hun elastische maag met water te vullen, wat hen in staat stelt om roofdieren te ontwijken door op te blazen tot een bolvorm tot drie keer hun normale grootte. De roofdier staat plotseling voor een prikkende bal. Als de roofdier de kogelvis voor of tijdens het opblazen inslikt, kan het stikken en sterven.
Kogelvissen zijn schubbenloos. Ze hebben vaak ruwe en stekelige huid. Sommige soorten hebben grote dunne stekels die lijken op de nauw verwante pijlstaartvis.
Kogelvissen behoren tot de familie Tetraodontidae, wat verwijst naar hun vier grote tanden. Een ongebruikelijk kenmerk is dat deze vier tanden zijn versmolten in de vorm van een harde snavel die bestaat uit een boven- en onderste plaat. Dit stelt hen in staat om mosselen, mosselen, schelpdieren en weekdieren open te kraken en te eten.
Kogelvissen worden over het algemeen beschouwd als het tweede meest giftige gewervelde dier ter wereld, omdat ze tetrodotoxine bevatten. Volgens National Geographic is de tetrodotoxine dodelijk, tot 1.200 keer giftiger dan cyaanide. Wanneer gevangen door een roofdier, smaken kogelvissen vieze en kunnen dodelijk zijn. Eén vis draagt genoeg toxine om tot 30 volwassenen te doden, en er is geen bekend tegengif. Ondanks de toxiciteit, is een deel van het vlees van een kogelvis, bekend als fugu, een delicatesse in Japan. Het kan alleen worden bereid door een gelicentieerde fugu-kok, omdat een verkeerde snede de dood van de consument kan betekenen.
Na door het mannetje naar de kust te zijn geleid, laat het vrouwtje kogelvis drie tot zeven eitjes los die naar het oppervlak van het water drijven. De kleintjes hebben een harde schil en zijn niet volledig ontwikkeld wanneer ze uitkomen, zeven dagen later. De schil barst open zodra de staart en vinnen zich ontwikkelen. Wanneer de vissen groot genoeg zijn, zwemmen ze het diepe water in om zich aan te sluiten bij andere leden van hun familie.