Inleiding
Vijverhabitats zijn de thuisbasis van een divers aantal vissen, insecten en amfibieën. De biodiversiteit in vijvers is zeer gevoelig voor vervuiling en menselijke verstoring van nestgebieden. Krimpende vijverhabitats hebben ertoe geleid dat sommige vijverdieren het vermogen zijn kwijtgeraakt om hun populaties op natuurlijke wijze aan te vullen en hebben ertoe geleid dat ze bedreigd zijn en kwetsbaar voor uitsterven.
Westelijke Vijverschildpad
- De Westelijke Vijverschildpad leeft in vijvers, beken, meren en permanente wetlands en staat op de lijst van bedreigde soorten van de staat Washington. De schildpad brengt het grootste deel van zijn tijd in het water door, maar heeft toegang tot onverstoord land nodig wanneer hij nestelt, meestal binnen 100 yard van het water. De afname van de Westelijke Vijverschildpad vond plaats tijdens de commerciële jacht op het dier, wat de kwetsbare populatie destabiliseerde. Westelijke Vijverschildpadden hebben lage geboortecijfers, wat betekent dat hun populatie nooit echt herstelde van commerciële exploitatie. Krimpende vijverhabitats door grondontwikkeling hebben ook bijgedragen aan het bedreigd worden van de soort, evenals toegenomen stierenkikkerpopulaties, die op de schildpadsoort prooien.
Gele Vlekken Boomkikker
- De Gele Vlekken Boomkikker, ook wel de New England Moeraskikker genoemd, is een ernstig bedreigde soort. De kikker is acht centimeter lang en leeft in vijvers, rivieren, meren en dammen, met een voorkeur voor gebieden met veel vegetatie. Het paai seizoen vindt plaats in de lente- en zomermaanden nabij grote vijvers. Momenteel schat Frogs Australia dat er minder dan 1.000 volwassen exemplaren van deze kikker over zijn. Redenen voor bedreiging zijn pesticiden en insecticiden die in vijvers terechtkomen; verslechterde watervoorziening door vervuiling; ziekten; en menselijke inmenging in natuurlijke habitats.
Plymouth Roodbuikschildpad
- De Plymouth Roodbuikschildpad bewoont vijvers, meren, rivieren en oevers. De schildpad staat bekend om zijn beperkte keuze in habitat, een van de redenen waarom het bedreigd is geworden. Beperkt tot een klein gebied van Plymouth County, Mass., heeft de schildpad onverstoord land nodig voor zijn nesten en nestelt meestal in de lentemaanden. Het nestelen gebeurt binnen 90 yard van een vijver of wateroppervlak. De meeste destabilisatie van de populatie komt van de nestgebieden die worden verstoord door menselijke populaties, en van jacht door marters en wasberen.
