Huisdieren
Huisdieren
De natuurlijke koraalriffen die in de tropische wateren van de wereld worden aangetroffen, bevatten een enorme keuze aan vissen, sponsdieren, reptielen, ongewervelden en zoogdieren die nergens anders kunnen leven. Deze kleurrijke koraalformaties staan onder aanval door menselijke ontwikkeling, overbejaging en illegale stroperij. Bovendien lijden de wezens die in de oceaan leven aan dezelfde nood, en sommige van de exotischere onderzeese bewoners staan op de rand van uitsterven.
De zeldzame groene zeeschildpad is een vijf voet lange, rifbewonende reptiel. Groene zeeschildpadden zijn vernoemd naar de kleur van hun schild, hoewel hun vinnen en hoofd bruin en bruin gekleurd zijn. Groene zeeschildpadden kunnen tot 700 pond wegen en eten algen en een verscheidenheid aan ongewervelden. Deze schildpadden zwemmen grote afstanden om naar specifieke stranden terug te keren om hun eieren te leggen. De populatiedaling van deze schildpadden is te wijten aan stroperij voor hun vlees en eieren.
Dugongs zijn grote bedreigde zeekoeien die grazen op onderzees zeewier en grassen langs tropische kustlijnen. Ze staan erom bekend de relatief veilige en voedselrijke riffen van Australië, Afrika en de eilanden van Zuidoost-Azië te bezoeken. Meestal gezien in paren, zijn dugongs vreedzame zeezoogdieren. Stropers jagen op deze 500 tot 1.100 pond zware dieren voor hun vlees, tanden, botten en huid.
Kritiek bedreigde karetschildpadden zijn verspreid in de tropische oceaanwateren van de wereld te vinden, maar je kansen om er een te vinden nemen toe wanneer je in koraalriffen kijkt. Koraalriffen zijn rijk aan zeesponsdieren, een favoriete voedselbron voor deze schildpadden. De naam "karet" is aan dit dier gegeven vanwege zijn havikachtige puntige snavel. Hoewel mensen de primaire reden zijn voor de achteruitgang van de karetschildpad door overbejaging voor hun vlees, jagen haaien en krokodillen ook op hen.
Een zeer beschermd ongewerveld dat terrestrisch is, is de krakerkrab afhankelijk van tropische riffen om hun eieren te beschermen voor de volgende generatie. Na de paring verplaatst de volwassen krakerkrab (die niet kan zwemmen) zich naar de waterkant en legt haar eieren. De jonge krabben leven in de riffen en omliggende oceaangebieden tot ze volgroeid zijn en naar het land verhuizen. De mensheid heeft deze massieve krabben uitgestorven gemaakt op verschillende van hun inheemse eilanden door overconsumptie; natuurliefhebbers zijn niet helemaal zeker van de totale populatie van de krakerkrab.