Huisdieren
Huisdieren
Het hoofdlichaam van de westelijke skink heeft een patroon van bruine en grijze strepen, wat waarschijnlijk camouflage biedt in bladstrompels. De kleine grootte van het dier helpt het om niet gezien te worden. Hij is aangepast om te kunnen functioneren in een breed temperatuurbereik van 14 tot 34 graden Celsius. Dit helpt de skink om in een breed gebied te leven, dat de meeste westelijke VS en zuidwestelijk Canada omvat. De puntige snuit van de soort helpt hem om kleine holen voor zichzelf te graven waarin hij leeft en voortplant.
De skink heeft een sluip- en sprintmethode ontwikkeld om zijn prooi te vangen. Hij beweegt langzaam dichter naar kleine insecten zoals vliegen, sprinkhanen en kevers, en lanceert een sprintaanval als hij dichtbij genoeg is. Hij kan snel bewegen en de prooi verrassen. Om niet gezien te worden, verbergt de hagedis zich het meeste tijd onder rotsen of natuurlijk puin. Tijdens de koude wintermaanden winterslaapt de westelijke skink, meestal in gemeenschappelijke holen met andere skinks en soms met slangen en andere soorten hagedissen.
Om de veiligheid en het succes van zijn jongen te waarborgen, heeft de westelijke skink een paar zeldzamere gedragingen aangepast. De meeste hagedissen leggen eieren en laten ze alleen uitkomen. De moeder westelijke skink legt een legsel van twee tot zes eieren in juli of augustus in het hol en blijft bij ze. De moeder gaat naar buiten het hol om in de zon te zonnen, haar lichaam op te warmen, en keert dan terug om zich om de eieren te kronkelen om ze te helpen bebroeden. De moeder probeert ook agressief de eieren te verdedigen tegen roofdieren.
De westelijke skink verkiest terugtrekken boven staan en vechten, maar zal proberen aanvallers te bijten als hij de kans krijgt. Net als veel hagedissoorten is de skink in staat om delen van zijn staart af te breken als hij wordt gegrepen door een roofdier. De felle blauwe kleur van de staart helpt waarschijnlijk om de roofdier af te leiden, aangezien de staart, zodra deze is afgebroken, blijft trillen terwijl de skink wegloopt.