"Horrentoed" is een verzamelnaam voor soorten in de familie Phrynosomatidae. Ze hebben stekels van schubben en horens op het hoofd met bottenkern. Van de 14 soorten wereldwijd zijn 8 inheems in Noord-Amerika, waarvan de Texas horrentoed de meest voorkomende is. Horrentoeden bewoenen woestijngebieden wereldwijd, maar allemaal hebben ze vergelijkbare voedingsgewoontes.
Voedselbronnen
- Voornamelijk insecten en insectenlarven – specifiek mierren. Sommige soorten uitsluitend mierren. Bijv. Phrynosoma solare (Arizona): 90% oogstmierren. Horrentoeden moeten grote hoeveelheden mierren eten, want de meeste van een mier is onverteerbaar chitine. Krekels, kevers en andere insecten worden ook gegeten.
Roofgedrag
- Geen actieve jagers, maar ook geen aaseters. Als meeste hagedissen weigeren ze dode insecten. Ze wachten in de buurt van mierennesten in rotsige/zandige gebieden. Met natuurlijke camouflage beschermd, vangen ze mierren met hun kleverige tong. Horrentoeden hebben kortere tanden en gereduceerde botstructuur in de mond vergeleken met hagedissen die prooi met kaken grijpen.
Verdedigingsmechanismen
- Sommige mierren (oogstmierren) kunnen bijten en potent gif injecteren. Geen effect op keel/verteerstoornis van horrentoed, maar zwermen mierren kunnen horrentoeden afweren en zelfs doden.
Water
- Als woestijndieren hebben ze weinig water nodig. Vocht uit insecten volstaat, hoewel soorten in préries/heuvels ook vegetatie eten (voedsel + vocht).
