Zeeleguanen (Amblyrhynchus cristatus) leven op de Galapagoseilanden. Hun familie, de landleguaan, woont ook daar – maar de zeeleguaan is uniek onder alle hagedissen door zeelevend te zijn. Deze herbivoren hebben een beperkt dieet en zoeken voedsel in zee. Ze kunnen hun lichaamstemperatuur niet reguleren, dus om in koud water te voeden, moeten ze in de zon liggen tot hun temperatuur 36°C bereikt.
Zee-algen
- Zeeleguanen eten 9 soorten zee-algen (zeewier): Ptersosiphonia paucicorticata, Blossevillea galapagensis, Tylotus ecuadorianus, Loposiponia villum, Bryopsis indica triseriata, Gelidium, Priontis abbreviata, Plocamium pacificum, Glossophore galapagensis. Ze zoeken algen onder water en schrapen ze van rotsen met hun schepe scherpe tanden.
Noodvoedsel
- Normaal uitsluitend zee-algen. Maar substituten bestaan. Voorbeeld: El Niño 1983 verdelgde algen → 50% populatie stierf. Waterverontreinishing/olielekkages bedreigen ook ecosysteem/voedsel. In nood: vetplanten/cacti aan kant, sprinkhanen, schaaldieren.
Zoutwater
- Bij duiken vullen ze maag bijna vol zoutwater. Zout niet behouden → uitblazen via neuskieren tussen ogen en neus. Koppen vaak wit door zoutresidu. Drinken geen zoet water – behouden benodigd vocht uit geïngeste zoutwater.
Vitamines
- Vitamine D3 en calcium cruciaal. Tekort → gezwollen onderkaak → eetmoeilijkheden → fracturerisico. Vitamine B1 essentieel – tekort = verlamming achterpoten. Zee-algen leveren alle benodigde vitamines/mineralen; schaarste = ramp voor soort.
