Huisdieren
Huisdieren
Slangen lijken op het eerste gezicht allemaal qua lichaamsbouw op elkaar. Er zit echter een aanzienlijke genetische scheiding tussen de talrijke slangenfamilies, en giftige en niet-giftige slangen kunnen in het bijzonder niet met elkaar kruisen. Onder normale omstandigheden kruisen zelfs nauw verwante soorten in het wild niet gemakkelijk, maar er zijn uitzonderingen. Hybride slangen komen het meest voor in gevangenschap, waar liefhebbers actief kruisingen aanmoedigen tussen geselecteerde slangensoorten.
Genotypen, of verschillende versies van de Australische westelijke bruine slang, paren met elkaar en hybriden komen veel voor in de westelijke Australische tarwegordel. Deze gekruiste individuen vertonen patronen en kleuren die typerend zijn voor beide verschillende ouders. Door de overvloed aan exotische vegetatie, die de inheemse plantensoorten verving na hun verwijdering, bestaan prooien en habitatbeperkingen voor de westelijke bruine slang niet langer. Individuen van verschillende genotypen zijn niet langer beperkt tot gelokaliseerde gebieden en komen met elkaar in contact, wat eerder niet zou zijn gebeurd.
Een veelvoorkomende Australische mythe gaat over de kruising tussen karetpythons en verschillende zeer giftige slangen. Volgens de mythe bezitten de hybride nakomelingen zowel gif als de mogelijkheid om te wurken. Deze nakomelingen zouden ook de enorme fysieke bouw van een python hebben. Giftige slangen behoren echter tot een volledig andere familie dan wurgslangen, waardoor het onmogelijk is voor deze slangen om te paren en bevruchte embryo's te produceren.
Slangen van hetzelfde geslacht kunnen met elkaar kruisen, en reptielenhobbyisten hybridiseren regelmatig drie Afrikaanse huisslangensoorten: de bruine, gevlekte en Kaapse huisslang. Deze drie soorten huisslang worden vaak naar de VS geïmporteerd en daar gekweekt. Onvruchtbare nakomelingen verschijnen doorgaans na meerdere generaties kruising. Reptielenliefhebbers hebben ook met succes koningspythons en karetpythons gekruist en noemen deze kruisingen "carbals". "Sinacorns" is de naam die wordt gegeven aan hybride maïsslangen en Sinaloa melkslangen. Carbals en sinacorns zouden onder natuurlijke omstandigheden niet voorkomen.
Reptielenliefhebbers houden vaak melkslangen als huisdier en kruisen ze om specifieke kleurcombinaties te produceren. Deze zeer aantrekkelijke slangen worden niet groot en zijn gemakkelijk te hanteren. Vanwege hun populariteit proberen slangenhouders continu nieuwe kleurvarianten te produceren voor de gevangenemarkt. Elke nieuwe kleur krijgt zijn eigen unieke naam, zoals de abrikozen Pueblamelkslang.