Huisdieren
Huisdieren
Alle slangensoorten vervellen periodiek hun huid; dit kan ook worden aangeduid als vervellen of ecdysis. Jonge koningspythons vervellen misschien om de paar weken hun huid omdat ze snel groeien, en volwassen koningspythons vervellen misschien om de paar maanden hun huid. Sommige koningspythons vervellen ook hun huid omdat hun huid geïrriteerd is door mijten, of om een snede of schaafwond te genezen. Vervellen is een volledig normaal gedrag, en afhankelijk van of de slang in goede gezondheid verkeert en in de juiste omstandigheden wordt gehouden, kan de vervelde huid in één stuk of in vele stukken afkomen.
Koningspythons die op het punt staan om te vervellen of al in vervelling zijn, lijken misschien niet geïnteresseerd in eten en kunnen voedsel weigeren. Als dit gebeurt, is het slechts tijdelijk; de koningspython zou na het vervellen een normale eetlust moeten hebben.
Een koningspython die op het punt staat om te vervellen, lijkt misschien doffer van kleur en lijkt melkachtige of blauwachtige laagjes op zijn oog te hebben. De koningspython vervelt al zijn huid, inclusief de dunne laag die zijn ogen bedekt. Deze kleurverandering is slechts de oude huid die zich van de nieuwe huid scheidt, en de slang bereidt zich voor om het af te werpen.
Koningspythons hebben hogere hoeveelheden luchtvochtigheid en vocht nodig om hun huid goed te vervellen. Om dit te verkrijgen, kunnen koningspythons zich onderdompelen en urenlang in hun waterbak weken.
Het laatste symptoom van een vervelende koningspython is het daadwerkelijke vervellen. De oudere vervelde huid kan zich oprollen rond de basis van de slang, alsof hij uit een sok kruipt. Alternatief, als de koningspython niet de vereiste luchtvochtigheidsniveaus heeft voor een goede vervelling, kan de vervelde huid in stukken afbladderen.