Huisdieren
Huisdieren
Boa's en pythons zijn beide leden van dezelfde suborde, Serpentes. Boa's behoren tot de familie Boidae en pythons tot de familie Pythonidae. De soorten zijn zo vergelijkbaar dat Pythonidae soms wordt aangeduid en geclassificeerd als een subfamilie van Boidae, en slangenverzorgers verwijzen naar zowel boa's als pythons als “boids” voor de kortheid.
Beide groepen slangen zijn algemeen in de huisdierenhandel, zijn niet-giftige wurgslangen en sommige soorten zijn qua uiterlijk vergelijkbaar, met langere, dikke lichamen. Boa's en pythons zijn nauw met elkaar verwant en hebben enkele overeenkomsten maar grotere verschillen.
Het grootste verschil tussen boa's en pythons is hoe ze geboorte geven. Pythons leggen eieren, en boa's krijgen levende baby's. Echter, boa's krijgen geen levende geboorte in de zin dat zoogdieren dat doen, maar zijn ovovivipare, wat betekent dat ze zich ontwikkelen in een dooierzak en helder membraan en hierbinnen uitkomen in het lichaam van de moeder. Als deze baby boa's zich niet goed ontwikkelen in de baarmoeder, zien ze eruit als uitgedroogde gele eieren bij de geboorte, algemeen “slugs” genoemd. Er zijn een paar uitzonderingen, aangezien één soort zandboa eieren legt.
De meeste boa's leven in het westelijk halfrond, hoewel er een paar soorten voorkomen in Afrika en eilandstaten zoals Madagaskar en Fiji. Pythons zijn alleen inheems in het oostelijk halfrond en worden gevonden in Azië, Australië en Afrika. Een gevestigde populatie van de Birmese python is nu te vinden in Florida, maar deze pythons zijn een geïntroduceerde soort.
Boa's en pythons hebben beide minuscule overblijvende ledematen van toen hun voorouders poten hadden. Deze kunnen vandaag worden gezien als kleine “sporen” nabij de basis van hun staart. Beide groepen hebben ook twee longen, terwijl de meeste slangensoorten slechts één long hebben.
Het primaire verschil in de anatomie van de slangen is dat pythons een postfrontaal been in hun schedels hebben evenals extra rijen tanden die boa's niet bezitten.
Boa's en pythons gebruiken constrictie om hun prooi te doden en kunnen prooien doorslikken die veel groter zijn dan de slangen zelf vanwege hun vermogen om hun kaken te disarticuleren. Zelfs de grootste van beide families vormen geen groot gevaar met betrekking tot het eten van volwassen mensen, maar er zijn sterfgevallen waargenomen wanneer huisdier-eigenaren werden verstikt door boa's en pythons vanwege deze constrictie.
Beide groepen slangen hebben eigenlijk de eer om de grootste slang ter wereld te zijn. De anaconda, een soort boa, groeit uit tot de zwaarste slang ter wereld, terwijl het netpatroon python uitgroeit tot de langste.
De meeste grote boa constrictors variëren in grootte van ongeveer 4 voet tot 12 voet, afhankelijk van de ondersoort en het geslacht, met de anaconda als de enige “reus”. Pythons hebben daarentegen verschillende soorten “reus” pythons die in extreme gevallen meer dan 20 voet kunnen bereiken. Dit omvatten de Birmese python, de Afrikaanse rots python en het netpatroon python.