Huisdieren
Modderschildpadden zijn semi-landachtige reptielen die de voorkeur geven aan vochtige verblijven. Ze zijn alleseters, wat betekent dat ze vegetatie en vlees eten. Dit vlees komt in de vorm van insecten, kikkervisjes en vissen. Mannelijke modderschildpadden kunnen tot 13 centimeter lang worden en zijn groter dan hun vrouwelijke tegenhangers. Ze winterslaap houden in de winter en gaan in het voorjaar in hun paarseizoen. Vrouwtjes zullen twee tot zes eieren leggen. Afhankelijk van hun locatie kunnen modderschildpadden tot drie legselsels per jaar hebben. Oostelijke modderschildpadden variëren van New York tot Florida en Texas.
De Oostelijke modderschildpad heeft een patroonloos schild dat kan variëren van olijfgroen tot bijna zwart. Het schild bestaat uit 11 platen, terwijl de meeste schildpadden 12 hebben. De kop en nek zijn bruin met een verscheidenheid aan lichtere strepen. Deze schildpad eet insecten, weekdieren, schaaldieren en aas. Vrouwtjes worden seksueel rijp op de leeftijd van vijf tot acht jaar, mannetjes op leeftijden tussen vier en zeven jaar. Vrouwtjes leggen hun legselsels in goed gedraineerde grond, vaak onder een terrestrische afdekking, zoals een muskusratten- of beverburcht. Deze soort varieert van Long Island tot zuidelijk Florida, door de Golfstaten en noordwaarts tot Tennessee en Kentucky.
De Oostelijke modderschildpad geeft de voorkeur aan ondiep water met veel vegetatie. Het water kan zoet of brak zijn en kan de vorm aannemen van een vijver, moeras of natte sloot. Als deze thuis in de loop van het jaar opdroogt, kan de modderschildpad naar een andere vijver zwerven of kan het zich in de modder graven en een toestand van stuiptrekking aangaan voor de rest van de zomer. Terwijl het grootste deel van het dieet uit aquatische bronnen komt, kunnen modderschildpadden ver van het water zwerven wanneer ze op het land foerageren in de midzomer. Ze graven 30 tot 90 cm in modder, zand of droge bladeren wanneer het tijd is om te winterslaap houden. Modderschildpadden in New York winterslaap houden van september tot april. Deze periode is korter in warmere klimaten.
Het Department of Environmental Conservation rapporteert dat de Oostelijke modderschildpad in New York bedreigd is. Vele worden gedood wanneer ze over wegen zwerven op zoek naar nestplaatsen of water. Hun populaties zijn beïnvloed door de drainage van wetlands die geschikt habitat vermindert. Landontwikkeling en het bouwen van wegen hebben ook een negatief effect op de modderschildpad. Hoewel illegaal, vermindert de huisdierhandel in modderschildpadden het aantal beschikbare volwassenen dat nodig is voor het handhaven van populaties. Het Department of Environmental Conservation beveelt aan dat het publiek wordt opgevoed over de illegale huisdierhandel. Ze suggereren ook dat barrières die schildpaddenmigratie belemmeren, moeten worden geëlimineerd en dat "Schildpaddenoversteek" borden moeten worden geplaatst.
Deze schildpadden leven op de bodem van poelen langs de vallei van de Rio Sonoyta en de Quitobaquito-poel in de Arizona-Sonora woestijn. Ze eten algen, insecten, vissen en kikkers. Ze kunnen tot 40 jaar oud worden en worden rijp rond de leeftijd van vijf jaar. Hun habitat wordt bedreigd door grondwateronttrekking die de rivier kan laten opdrogen. Andere bedreigingen komen in de vorm van geïntroduceerde soorten, pesticiden en de menselijke gemeenschap. Al deze factoren hebben de Sonoyta-modderschildpad tot een kandidaat gemaakt voor de lijst met bedreigde soorten. Een groep, waaronder de Staat Arizona en de Federal Fish and Wildlife Service, onderzoekt manieren om deze bedreigingen voor het ecosysteem aan te pakken.