Huisdieren
Huisdieren
De beschilderde schildpad, ook bekend onder zijn wetenschappelijke naam Chrysemys picta, is een algemene schildpad die in heel Noord-Amerika voorkomt en gemakkelijk in de natuur te vinden is. Aangezien sommige soorten huisdierschildpadden, zoals doosschildpadden en roodoorschildpadden, erop lijken en vaak in de natuur worden losgelaten, is het belangrijk om de kenmerken van de beschilderde schildpad te kennen om te helpen bij identificatie.
Het schild van de beschilderde schildpad groeit doorgaans tot ongeveer 15 centimeter in lengte, waardoor het een middelgrote schildpad is. Het kan echter een lengte bereiken van 23 centimeter. Het carapax, of schild, is glad zonder uitgesproken richels en is van boven in tinten olijfgroen of zwart en aan de onderkant beigekleurig. Het kenmerkende fysieke kenmerk van een beschilderde schildpad zijn de kleurrijke markeringen op zijn lichaam. Zijn kop en ledematen hebben markeringen van helder rood en geel, wat het een beschilderd uiterlijk geeft. Net als andere schildpadden hebben beschilderde schildpadden geen tanden. Ze hebben ook een meer aquatisch uiterlijk dan sommige schildpadden met voeten met zwemvliezen.
Beschilderde schildpadden geven de voorkeur aan stilstaand of langzaam stromend water dat in vijvers, beken, kreken of rivieren wordt aangetroffen. Waterlichamen met modderige bodems geven de voorkeur. Ze vinden het ook fijn als het water vrij ondiep is en zachte bodems bevat, waar ze hun winter doorbrengen in winterslaap. Ze kunnen vaak worden aangetroffen terwijl ze zonnebada drijvende stammen en blootliggende rotsen; echter, ze worden niet vaak op land aangetroffen, tenzij het tijd is voor het vrouwtje om haar eitjes te leggen.
Beschilderde schildpadden zijn opportunistische eters. Hun dieet omvat waterplanten en insectenlarven. Als het om vegetatie gaat, eten ze graag een maaltijd van fonteinkruid en jonge bies. Algen zijn ook een favoriet. Als ze beschikbaar zijn, zullen beschilderde schildpadden ook een maaltijd maken van kreeften en weekdieren.
Het vrouwtje van de beschilderde schildpad is groter dan het mannetje van de soort, maar de mannetjes hebben langere klauwen aan hun voorpoten. De paring vindt plaats van half april tot juli. De mannetjes hebben een paarsritueel waarin ze hun voorpoten gebruiken om de wangen van hun vrouwelijke partners te aaien. Zodra het paar klaar is om te paren, begeven ze zich naar de bodem van de rivier of vijver waarin ze leven. Het vrouwtje legt vervolgens tussen de vier en 20 eitjes in een open, zonnig gebied, op land. De eitjes zullen uitkomen in de winter of het voorjaar, meestal 70 tot 104 dagen nadat ze zijn gelegd.