Huisdieren
Huisdieren
Kwakzalmen, of Chelydra serpentina, zijn zoetwaterschildpadden die in Noord-Amerika voorkomen van Zuid-Alberta, Canada, tot ver in het zuiden van centraal Texas. Er zijn drie verschillende soorten kwakzalmen: de gewone, alligator en Florida kwakzalm. De alligator snapper is de grootste en meest agressieve. De gemiddelde volwassen kwakzalm is meer dan 30 centimeter lang en weegt ongeveer 14 kilo. Kwakzalmen zijn in het water vaak verlegen en rustig, maar op land staan ze bekend als agressiever, snappend en zelfs sissend wanneer ze bedreigd worden.
De alligator kwakzalm is een van de grootste zoetwaterschildpadden ter wereld. Het puntige schild en de grote kop maken de alligator snapper gemakkelijk te onderscheiden van de gewone snapper. De naam van de alligator kwakzalm verhult zijn meer passieve aard, aangezien deze soort de minst agressieve kwakzalm is. De gemiddelde grootte van het schild van een alligator kwakzalm is ongeveer 66 centimeter lang met een gemiddeld gewicht van 79 kilo.
Ondiepe vijvers, meren en beken zijn allemaal veelvoorkomende leefgebieden voor kwakzalmen. Hoewel ze zoetwaterschildpadden zijn, geven ze de voorkeur aan brak water, dat vaak wordt aangetroffen waar zoutwater en zoetwater samenkomen, zoals een estuarium of een zoutmoeras.
Het paarseizoen van de kwakzalm vindt plaats tussen april en november en, net als alle reptielen, planten ze zich voort door eieren te leggen. Nesten worden meestal aangetroffen in de zandige bodem van rivieroevers en zelfs langs wegen. Het vrouwtje graaft een ondiep gat, legt haar eitjes en bedekt ze met aarde. Een vrouwtjes snapper legt doorgaans tot 30 eitjes tegelijk, die tussen negen en 18 weken nodig hebben om uit te komen.
De typische levensduur van een kwakzalm in de natuur is ongeveer 30 jaar en bereikt tot 47 jaar in gevangenschap. Kwakzalmen groeien snel, tot 18 centimeter in lengte in hun eerste twee jaar, waardoor ze minder natuurlijke vijanden hebben naarmate ze groter worden.
Kwakzalmen zijn alleseters en consumeren daarom zowel planten als dieren. Ze zoeken naar aas of jagen actief 's nachts op vogels, kikkers, kleine zoogdieren en zelfs vogels. Ze graven zich vaak onder de modder als middel om prooien te verrassen. Kwakzalmen consumeren het meeste van hun voedsel onder water omdat hun vaste tong het doorslikken boven water moeilijk maakt.
Alle kwakzalmen zijn gevaarlijk en moeten alleen worden behandeld door mensen die daarvoor zijn opgeleid. De krachtige beet van een kwakzalm kan gemakkelijk letsel toebrengen en mensen zelfs permanent ontteren. Zelfs achter een snapper staan kan gevaarlijk zijn, omdat hun lange nekken zo ver terug kunnen strekken als de helft van de lengte van hun carapax. Ze bezitten ook scherpe klauwen, die kunnen krassen en ernstig letsel kunnen veroorzaken.