Huisdieren
Huisdieren
Lake Saint Clair en vier van de vijf Grote Meren grenzen aan Michigan. Omdat Michigan meer dan 64.000 vijvers en meren bevat, wonen bewoners zelden verder dan 10 km van natuurlijk water. Michigan is ook een van de meest beboste staten in de VS. De bossen ondersteunen duizenden banen en leveren hout voor brandstof en vezelproducten. Michigans bossen lopen risico door inheemse insecten als de balsam-wolluis en recent aangekomen invasieve insecten als de emeralde esdoorn-jager. Insecten zijn verantwoordelijk voor de vernietiging van duizenden hectares bos in Michigan.
De Amerikaanse aaskever, vroeger aaskever genoemd, is een van de grootste van zijn geslacht; hij behoort tot de familie Silphidae. Deze insecten zijn meester-aaseters; ze schonen de omgeving door kleine dode zoogdieren en insecten te begraven voor toekomstige consumptie. De kever heeft een glanzend zwart lichaam met harde, beschermende vleugeldeksels en grote antennes. De populatie begon in de jaren '20 te dalen door factoren als bereikbaarheid van habitat voor andere aaseters en verhoogde verlichting in bebouwde gebieden. Historisch vonden ze plaats in het noordelijk schiereiland van Michigan.
De balsam-wolluis wordt beschouwd als een exotische, maar ernstige plaag in Michigan. Het aanvalt bossen, zaadproductie en kerstbomengewassen. De schade wordt geschat op miljarden voeten douglas-hout in Noord-Amerika. De luizen voeden zich van de buitenste delen van de kroon, de hoofdstam en grote takken. Infecties op de hoofdstam zijn ernstig; ze veroorzaken de meeste schade en sterfte. Beschadigde bomen worden broos, wat hun waarde als hout verlaagt.
De Lake Huron-sprinkhaan is een klein insect met een zilver- tot asgrijzkleurig lichaam. Mannetjes zijn luider in vlucht dan vrouwtjes en ook groter. De sprinkhaan staat op de lijst van zeldzame Michigan-insecten. Het is lid van de hoornsprinkhaanfamilie, meestal in kustduingebieden in noordelijk Michigan. De insecten prefereren dun bezaaide gebieden en zandduinen boven zwaar bezaaide of beboste gebieden. Ze zijn grondlevend; ze klimmen zelden op bladwerk. Ze voeden zich van vegetatie aan de basis van de duinen en supplementeren hun dieet met dode insecten.
In Michigan heten zwarte weduwen 'noordelijke zwarte weduwespinnen'. Mannetjes zijn kleiner dan vrouwtjes. De spinnekoppen worden gekenmerkt door een zwart, glanzend lichaam en een goed afgeronde abdomen. Vrouwtjes worden meestal geïdentificeerd door een rode uurglasvorm op de buik (onderkant). De spinnekoppen zijn vaak in houtstapels, dozen, onder daken, meetkasten en buitentoilets. Zwarte weduwen zijn niet agressief, maar ze bijten wel; de beet is scherp en erg pijnlijk. Slachtoffers moeten direct behandeling zoeken na een beet.