Huisdieren
Huisvissen en kikkers delen een aantal overeenkomsten: ze zijn sterk afhankelijk van water voor hun overleving, ze zijn zeer gevoelig voor waterchemie en ze worden vaak in aquaria gehouden. Hoewel het mogelijk is om kikkers en vissen samen in dezelfde omheining te houden, is het geen eenvoudige onderneming en vereist het een zorgvuldige soortselectie.
Nieuwe houders van zowel kikkers als vissen worden vaak aangemoedigd om het leefgebied van hun huisdier eenvoudig te houden. Dit houdt meestal in dat je slechts één exemplaar van één soort in het leefgebied houdt. Ziekteoverdracht, antagonistisch gedrag, stress en concurrentie om hulpbronnen zijn alle factoren die problemen kunnen veroorzaken bij het houden van meerdere exemplaren van dezelfde soort samen. Bij het houden van verschillende soorten samen worden predatie, houdingsparameters en chemische compatibiliteit ook belangrijke overwegingen. Dus alleen ervaren houders zouden moeten proberen een kikker en een vis in hetzelfde leefgebied te houden.
Kikkers en padden die het grootste deel of al hun tijd op land doorbrengen, zijn de beste optie om met vissen te houden, omdat de twee dieren verschillende ruimtes gebruiken. Amerikaanse padden, oostelijke schoenplaatkikkers en gifpijlkikkers zijn goede keuzes voor deze benadering. Bovendien, vanwege het verschillende gebruik van microhabitats, kunnen zeer agressieve vissen zoals Afrikaanse cichliden of oscars met deze benadering worden gecombineerd. Wees erop dat de meeste landkikkers naar het water zullen gaan om hun eieren af te zetten, dus kikkers die broedgedrag vertonen, moeten tijdelijk worden verwijderd of krijgen een visvrij watergebied.
Boomkikkers zijn uitstekende exemplaren voor gemengde habitats, omdat ze, net als landkikkers, geen kooiruimte delen met de vissen. Groene, grijze en roodoog boomkikkers zijn allemaal uitstekende proefdieren voor deze benadering. Net als bij landkikkers is het belangrijk om op broedgedrag te letten, zoals mannelijke vocalisaties, die de kikkers naar het water kunnen trekken. Bovendien is het belangrijk om ervoor te zorgen dat het water schoon blijft; boomkikkers die boven het aquatische gedeelte rondhangen, kunnen in het water ontlasten.
Wanneer kikkers en padden het water delen, staan de houder voor twee primaire uitdagingen: waterchemie en predatie. Veel kikkers geven giftige afscheidingen af via hun huid; bij sommige soorten kunnen de toxinen dodelijk zijn voor de vissen. Sommige soorten, zoals Afrikaanse klauwkikkers, zijn met succes samen met vissen gehouden en vormen waarschijnlijk geen bedreiging voor de waterchemie. Andere soorten, zoals vuurbuikpadden, hebben sterkere toxinen en mogen niet samen met vissen worden gehouden. Predatiebezorgdheid kan worden verminderd door vissen en kikkers van ongeveer dezelfde grootte samen te houden. Als dit niet kan worden gedaan, selecteer dan snelle vissoorten zoals guppies en tetras die de kikkers meestal zullen ontwijken. Sommige vissoorten zijn primair herbivoor – bijvoorbeeld algenetende Plecostomus soorten – en deze vissen kunnen zonder angst worden gebruikt dat ze de kikkers zullen eten. Agressieve kikkers zoals stierenkikkers en luipaardkikkers kunnen elke kikker eten die klein genoeg is om in hun bek te passen. De aquatische vuurbuik- en Suriname padden zijn interessante gevangenen, maar zijn uiterst aangepast aan het vangen van kleine vissen.