Huisdieren
Huisdieren
Kikkers zijn amfibieën. Ze beginnen als kuiltjes in het water en verlieren geleidelijk hun kuiltjeskarakteristieken. Wereldwijd zijn er meer dan 3.900 kikkersoorten – identificatie kan dus een uitdaging zijn.
Als je babykikkers nog kuiltjes zijn, is exacte soortbepaling moeilijk. De U.S. Geological Survey heeft een determinatiesleutel voor kuiltjes uit VS en Canada (zie bronnen). Bestudeer je kuiltjes nauwkeurig en match met de beschrijvingen om de familie te vinden. Exacte soort is pas duidelijk in de juveniele stadia.
Geslacht bepalen is moeilijk, zeker zonder soortzekerheid. Meestal moet je wachten tot volwassenheid. Mannetjes zijn vaak hoekiger en kleiner; vrouwtjes groter en robuuster. Mannetjes roepen, vrouwtjes zijn stil. Mannetjes ontwikkelen soms donkere/ruwe plekken op de binnenkant van ledematen en teenvoeten tijdens paring (bruidsvlekken). Deze kenmerken gelden niet voor alle soorten.
Komen je kikkers uit een lokale bron? Dan zijn het waarschijnlijk inheemse soorten. Raadpleeg regionale gidsen in de bibliotheek of zoek een lokale faunadeskundige (bijv. bij natuurbeheerders, nationale parken). Zij kunnen je helpen identificeren.
Wees voorzichtig als je exotische soorten vermoedt. Veel zijn fel gekleurd en sommige giftig. Beveilig de kikkers tegen ontvluchting. Raak ze niet aan. Raadpleeg boeken over exotische kikkers, een faunadeskundige of een dierenwinkel met kikkers. Zij helpen je vaststellen of ze gevaarlijk zijn.
Advies: Bij twijfel altijd een expert raadplegen – veiligheid voor mens en dier gaat voor.