Huisdieren
Huisdieren
Veel reptieleigenaren proberen verschillende diersoorten samen in dezelfde besloten ruimte te houden om verschillende redenen. Hoewel gemeenschapsstijl verblijven goed kunnen werken voor dieren zoals vissen, zijn verschillende reptielensoorten niet zo compatibel in dezelfde besloten ruimte. Er zijn echter een paar factoren om in overweging te nemen om te bepalen welke soorten reptielen samen in één kooi kunnen worden gehouden.
De belangrijkste factor bij het overwegen om twee verschillende reptielensoorten in dezelfde kooi te plaatsen, is het klimaat waaruit beide soorten afkomstig zijn. Een woestijnsoort, zoals een baardagama, kan niet in dezelfde kooi worden gehouden als een tropische soort, zoals een panterkameleon. Beide soorten vereisen contrasterende luchtvochtigheid en temperaturen, en dit kan niet in dezelfde kooi worden verkregen zonder de ene soort te doden.
Het boek "Rhacodactylus: The Complete Guide to Their Selection and Care" van Philippe de Vosjoli geeft een voorbeeld van twee reptielen die succesvol samen in één kooi zijn gehouden, de kamgecko en de roze-tong skink. Beide soorten delen klimaat en andere vereisten.
Hoewel vele verschillende reptielensoorten elkaar in de natuur kunnen tegenkomen, zijn ze in gevangenschap opgesloten in een kleine, besloten ruimte en kunnen ze niet aan elkaar ontsnappen. Als meer dan één soort samen in één kooi moet worden gehouden, moet de kooi groot genoeg zijn om voldoende ruimte te bieden voor de dieren om zich van elkaar te verstoppen indien nodig. Sommige dierentuinen houden grotere reptielen zoals leguana's en schildpadden samen, maar bieden voldoende ruimte voor beide soorten om te zwerven, evenals grote takken voor de leguana's om op te zitten, terwijl de schildpadden op de grond blijven. Een vergelijkbare mix van boom- en bodembewonende soorten kan worden overwogen bij het kiezen van soorten om samen te kooien, hoewel het moeilijk is om een zo groot, dierentuin-groot verblijf in een huis of appartement na te bootsen.
Een ander probleem met het samen kooien van afzonderlijke soorten is dat de ene soort de andere doodt of opeet. Bijvoorbeeld, vele slangensoorten eten andere slangen, kikkers en hagedissen als onderdeel van hun natuurlijke dieet, en dit zou andere reptielensoorten in gevaar brengen om opgegeten te worden als ze in dezelfde kooi werden gehouden. De koningslang, bijvoorbeeld, eet andere slangen en staat er in gevangenschap om kooigenoten op te eten.
Elke reptielensoort bezit zijn eigen natuurlijke bacteriën, en deze bacteriën kunnen schadelijk zijn voor andere reptielensoorten. Andere soorten, zoals vuurbuikpadden en tomatenkikkers, zijn giftig voor andere amfibieën en sommige reptielen. Bepaalde soorten pijlgifkikkers kunnen compatibel zijn met elkaar en kikkers uit dezelfde omgevingen, zoals Noord-Amerika, kunnen compatibel zijn met elkaar, maar het verzamelen van inheemse soorten en zelfs alleen ze als huisdier houden kan in de meeste staten illegaal zijn.
De voedingsbehoeften van soorten moeten in overweging worden genomen. Bijvoorbeeld, de voedingsreactie van sommige slangen kan sterk genoeg zijn dat wanneer één prooidier in de kooi wordt geïntroduceerd, elke slang slaat en letsel ontstaat. Bij insectenetende soorten, kunnen grotere insecten nodig zijn voor grotere reptielen en kleinere insecten voor kleinere reptielen. Terwijl een eigenaar een mix van kleine en grote insecten kan voeren, kunnen de grotere insecten op de kleinere reptielen jagen. Daarom zouden de reptielen zeer vergelijkbare voedingsbehoeften moeten hebben om samen gehuisvest te worden. Dit kan kleinere soorten gekko's en hagedissen omvatten die dezelfde grootte prooidieren eten, zoals grote krekels.
Naast kweken, zijn er weinig redenen waarom het nodig zou zijn om twee reptielen van dezelfde soort samen te huisvesten, laat staan twee reptielen van verschillende soorten. Een van de meest aangehaalde redenen is "gezelschap," of dat wanneer twee verschillende reptielen samen worden gehouden, ze geneigd te worden aangetroffen "knuffelend" naast elkaar, zodat de automatische aanname is dat ze van elkaars gezelschap houden.
Reptielen zijn solitaire dieren en leven niet in roedels of groepen, met uitzondering van sommige soorten die in grote holen kunnen worden gevonden voor kweekredenen. Reptielen ontbreken de hersencapaciteit om "eenzaam" te voelen, en de reden dat sommige houders hun reptielen naast of boven elkaar aantreffen, is omdat de ene aangetrokken wordt tot de warmte van de andere. Er zijn veel te veel problemen die kunnen optreden bij het houden van reptielen van verschillende soorten samen, terwijl er heel weinig redenen zijn ter ondersteuning van het proberen ervan.