Huisdieren
Huisdieren
Staartkonijnen, of cottontails, zijn kleine, staksige konijnen met een korte, fluffige witte staart. Er zijn twee populaties: de New England cottontail en de eastern cottontail, maar ze zijn in uiterlijk en gedrag bijna identiek. Ze worden in veel gebieden als plaag beschouwd.
Het verspreidingsgebied van de New England cottontail strekt zich westwaarts tot de Hudson River en zuidwaarts tot de Appalachen. De eastern cottontail komt voor in oostelijke VS, zuidelijke VS, zuidelijk Canada en Centraal-Amerika.
Cottontails leven graaz op de randen van open velden en in weidegebieden. Ze zoeken dekking in hoog gras of struiken, en worden ook langs hekken, aan randen van bossen en moerassen gevonden.
Vrouwtjes maken een ondiepe kuil in dicht gras, uitgekleed met eigen haar en gedroogd gras. Ze werpen drie tot acht jongen per worp, die kaal, blind en helteloos geboren worden. Jonge konijnen (kittens) zijn op een maand oud volledig zelfstandig.
Cottontails zijn herbivoren en eten een breed scala aan planten. In de zomer: grassen, groenten, fruit. In de winter: zachte bast, kleine takken, houtachtige planten. Ze eten hun eigen ontlasting om onverteerde plantenresten te benutten. Voerzoeken gebeuren rond zonsopgang en zonsondergang.
Bij gevaar vriezen ze en vertrouwen op hun bruinachtige camouflage. Als de roofdier te dichtbij komt, vluchten ze in een zigzagpatroon. Ze halen snelheden tot 29 km/u over korte afstanden.
Cottontails vernomen jonge struiken/bomen en beschadigen tuingewassen. Een 90 cm hek met 5x5 cm maswerk, 30 cm in de grond gedoken, werkt afschrikkend. Live-vangnetten en chemische geur-/smaakafweermiddelen helpen de populatie te beperken.