Huisdieren
Huisdieren
Klapperslangen zijn hoog gespecialiseerde organismen die mensen zowel bang maken als fascineren. Deze slangen zijn inheems in Noord- en Zuid-Amerika en leven in alle aaneengesloten staten. Texas en Arizona hebben de grootste populatie klapperslangensoorten en ondersoorten. Ze verblijven in verschillende biomen van kustgebieden op zeeniveau, inlandse prairies, woestijnen en bergen op hoogten minder dan 3.000 meter. Twee onderscheidende kenmerken van alle soorten klapperslangen zijn driehoekige koppen en gewrichten van rattels op hun staarten.
De grootste giftige slang van Noord-Amerika is de Eastern Diamondback. Het lichaam is een tint van bruin, oker of geelachtig met kenmerkende ruitpatronen. Zware lichamen en grote koppen zijn onderscheidende kenmerken van dit type klapperslang. Ze komen veel voor in droge zandige gebieden en vermijden natte gebieden, maar leven soms langs moerassen. Konijnen vormen hun primaire voedselbron.
De op een na grootste klapperslang van Noord-Amerika is de Western Diamondback. Meer ernstige beetjes en dodelijke slachtoffers resulteren uit deze slang dan uit welke andere in de Verenigde Staten en Mexico. Het gif van deze slang is een mengsel van gifstoffen dat weefselschade en bloedingen veroorzaakt. Deze harde slang kan overleven in verschillende klimaten, waaronder bergen, inlandse vlakten, woestijngebieden en de kust. Omdat dit type klapperslangbeet zo veelvoorkomend is, is antiserum altijd beschikbaar op plaatsen waar de slangen leven.
Deze Noord-Amerikaanse slang is prevalent van de Canadese westelijke provincies en zuidwaarts over de Verenigde Staten tot in Mexico. De Western Prairie klapperslang is de enige giftige slang in North Dakota. Het varieert van lichtbruin tot groen van kleur en heeft vlekken die overgaan in kruisbanden op de rug van het lichaam. Ringen rond de staart onderscheiden het van andere klapperslangen. Het rattelgeluid is het meest herkenbare kenmerk.
Deze giftige slang bevindt zich in het oosten van de Verenigde Staten rond Massachusetts en New Hampshire. Deze slangen geven de voorkeur aan dichte bosgebieden met laaghangende takken om te foerageren. Wanneer ze bedreigd worden, trillen ze met hun staarten, waardoor een luid zoemend geluid ontstaat. Rapporten van beetjes van dit type klapperslang zijn extreem zeldzaam. Ze blijven voornamelijk verborgen in donkere, vochtige bosgebieden en voeden zich met eekhoorns, mollen, muizen, wezels en vogels.
Deze slang leeft in de Mojavewoestijn van Californië. Van alle soorten klapperslangen heeft de Mojave het krachtigste gif. Een beet van deze slang veroorzaakt lokale pijn, zwelling en weefselverkleuring en kan snel neurologische effecten veroorzaken, zoals beperkte ademhaling. De Mojave klapperslang is een pitviper, wat betekent dat het een warmtesensorenkuil aan weerszijden van zijn hoofd heeft. Deze slang ziet er vergelijkbaar uit met en wordt soms verward met de Western Diamondback vanwege de ruitpatronen. De ruiten op deze groenachtige slang vervagen naarmate ze naar de staart verlopen.