Huisdieren
Huisdieren
Vuurduivelvissen zijn van nature carnivore dieren die grotendeels leven van andere vissen en zee-ongewervelden. Omdat de meeste vuurduivelvissoorten hun thuis maken in diepzeeomgevingen die af en toe leeg en leeg kunnen lijken, hebben deze dieren geleerd om maaltijden te maken van welke wezens dan ook die hun pad kruisen.
Een vrouwelijke diepzee-vuurduivelvis wordt vaak het best onthouden om haar gigantische kop vol met splinter-achtige doorzichtige tanden. Misschien is haar meest opvallende kenmerk een tak van de rugvin, bekend als een illicium, die verder dan haar rug uitsteekt en over haar mond baadt. Aan de punt zit een klein lokaas, bekend als een esca, dat bij sommige soorten de thuisbasis is van pulserende luminescerende bacteriën die zelfs de meest bijziende vis kan opmerken. Samen lokken deze anatomische onderdelen prooien naar de mond van de treffend genoemde vuurduivelvis.
Omdat diepzee-vuurduivelvissen, in het bijzonder, zulke grote monden en magen hebben, kunnen ze prooien doorslikken tot twee keer hun eigen grootte. Zelfs vuurduivelvissen die in ondiepe wateren leven, zijn in staat verrassend grote vangsten doorslikken, waaronder kleine haaien, schildpadden en zelfs duikende vogels zoals meeuwen en aalscholvers.
Mannelijke vuurduivelvissen zijn exponentieel kleiner dan hun vrouwelijke tegenhangers en dragen niet de hengelstaven waarvoor vuurduivelvissen beroemd zijn. Als zodanig, wanneer een jonge mannetje een vrouwtje vindt, heft hij zich bijna onmiddellijk vast aan haar vlees met zijn eigen scherpe tanden. Naarmate de tijd verstrijkt, bindt hij zich permanent aan zijn gastheer – zijn ogen en organen gaan ten onder, behalve zijn testikels. Hij wordt een verlengstuk van het lichaam van het vrouwtje, levend van alleen haar bloed, terwijl zij omgekeerd de altijd aanwezige voorraad sperma heeft die ze nodig heeft om zich voort te planten.