Huisdieren
Huisdieren
Ondanks de naam is de blauwe krab doorgaans grijsachtig of blauwgroen van kleur. Alleen de krabklauwen zijn blauw, en volwassen vrouwtjesklauwen hebben helderoranje puntjes. Blauwe krabben spelen een dubbele rol als roofdier en prooi in hun omgeving en reguleren populaties van hun prooi. Bovendien worden deze krabben door visserijen over de hele wereld geoogst voor hun zoete, zachte vlees, volgens 'National Geographic'.
Als roofdieren voeden blauwe krabben zich van planten, schaaldieren, vissen en wormen, onder andere dieren. Enkele van de favoriete voedselbronnen van de blauwe krab zijn dunschalige tweekleppigen. Grotere krabben voeden zich ook soms van jongere krabben, wat helpt bij de populatieregulatie. Deze krabben zijn typisch opportunistische voeders die eten welke wezens het meest beschikbaar zijn, volgens South Carolina Department of Natural Resources. Ook voeden krabben zich van moerasperiwinkels, wat de zoutmoerassen verbetert, volgens Chesapeake Bay Program.
Sommige botvissen, haaien en roggen voeden zich van jonge en grotere krabben. Bovendien prefereert de Atlantische Ridley zeeschildpad ook deze krabben te eten, volgens het Nationaal Aquarium van Baltimore. Andere dieren die blauwe krabben jagen, zijn paling en vogels. Blauwe krabbelarven maken deel uit van het planktonische gemeenschap, wat betekent dat oesters en baai-ansjovis op krabbelarven voeden, volgens Chesapeake Bay Program.
Als bodembewoners leven blauwe krabben in kustlagunes en estuaria van Nova Scotia tot de Golf van Mexico en reikend zo ver zuid als Uruguay. Krabben vereisen zowel brakke binnenwateren als hoge zaligheids oceaanwateren om hun levenscycli te voltooien, volgens South Carolina Department of Natural Resources.
Gewenst om hun zoete, zachte vlees, zijn blauwe krabben onder de meest zwaar geoogste wezens op de planeet. Feitelijk betekent hun wetenschappelijke naam, Callinectes sapidus, 'smaakvolle mooie zwemmer', volgens 'National Geographic'. Louisiana, South Carolina en de Chesapeake Bay hebben de grootste blauwe krabvisserijen, volgens South Carolina Department of Natural Resources. Verder komt een derde van de nationale blauwe krab-oogst uit het Chesapeake Bay gebied, volgens het Chesapeake Bay Program.
Krabben groeien door hun schillen af te werpen, een proces bekend als huiven. De kleinste krabben werpen hun schillen elke drie tot vijf dagen af, terwijl krabben van drie inch (7,6 cm) of groter elke 20 tot 50 dagen afwerpen, volgens South Carolina Department of Natural Resources. Tijdens het huiven nemen krabben water op om zich uit te rekken en uit hun oude schillen te breken, en de nieuwe zachte schild eronder hardent volledig in twee of drie dagen, volgens Nationaal Aquarium van Baltimore en South Carolina Department of Natural Resources.
Blauwe krabben zijn gevoelig voor omgevingsveranderingen, en veel populaties, met name de populatie in het Chesapeake Bay gebied, hebben dalingen ervaren. Vanwege hun rol als zowel roofdier als prooi in hun omgeving, beschermen verschillende staten de blauwe krab. Bijvoorbeeld, South Carolina gebruikt geld gegenereerd uit de verkoop van Marine Recreational Fisheries Licenties, die vereist zijn om vanuit een particuliere boot te vissen, om zeeleven zoals de blauwe krab te beschermen, volgens South Carolina Department of Resources. Virginia's blauwe krab beschermingsgebied beschermt krabben tegen oogst omdat het gebied verboten is voor commerciële krabvisserij, volgens Chesapeake Bay Program.