Kelpbossen worden gevonden langs de Pacifische kust van de Verenigde Staten van Alaska tot Baja California op dieptes tussen de 6 en 90 voet. Zee-egels zijn plantaardig etende stekelhuidigen die verwant zijn aan zeesterren. Zee-egels leven in kelpbossen en voeden zich direct met kelp. Ze kunnen zich zo vermenigvuldigen dat ze kelpbossen vernietigen, vooral als roofdieren zoals de zeeotter uit het ecosysteem zijn verdwenen.
Paarse zee-egel
- De paarse zee-egel (Strongylocentrotus purpuratus) leeft langs de kustlijn van Noord-Amerika van Alaska tot Mexico. Hij gedijt in gebieden met sterke golven en is veelvoorkomend in kelpbossen. Paarse zee-egels kunnen door de hoofdstelen van kelpbladen eten en hele kelpbedden vernietigen als hun aantallen niet worden gecontroleerd. Paarse zee-egels worden gegeten door zeeotters en worden ook geoogst en naar Japan geëxporteerd voor menselijke consumptie.
Rode zee-egel
- De rode zee-egel (Strongylocentrotus franciscanus) heeft een vergelijkbaar verspreidingsgebied als de paarse zee-egel, maar leeft op dieptes tot 82 meter. Rode zee-egels kunnen groeien tot 13 centimeter in diameter, met kortere stekels dan de paarse zee-egel. Ze voeden zich met rode en bruine algen, kelp en zelfs kleine weekdieren, zoals mosselen en periwinkles.
Witte zee-egel
- De witte zee-egel (Lytechinus anamesus) is slechts 3,8 centimeter lang met witte of roomkleurige tekenen. Ze worden gevonden voor de Californische kust en kunnen grote groepen of kuddes vormen in gebieden. Witte zee-egels voeden zich met algen zoals diatomeeën en schildpadgras.
Gekroonde zee-egel
- De gekroonde of coronado zee-egel (Centrostephanus coronatus) heeft lange, donkerpaarse stekels en wordt gevonden van Californië zuidwaarts tot de Galapagoseilanden. Ze kunnen 15 centimeter in diameter zijn en leven op rotsen onder de laagwaterlijn, waarbij ze zich voeden met algen en koralen.
Andere exotische huisdieren
