Huisdieren
Huisdieren
In tegenstelling tot sommige kreeften heeft de doornkreeft geen grote knijpscharen. In plaats daarvan heeft het rijen stekels die de buitenste schaal bedekken, die helpen beschermen tegen roofdieren. De doornkreeft heeft ook een paar antennes die het in staat stellen om zijn omgeving beter waar te nemen. Doornkreeften zijn gestreept in bruin en grijs, met gele vlekken langs hun staarten. De doornkreeft kan tot ongeveer 1 meter lang worden. Zodra het zijn vervellingscyclus heeft voltooid waarbij het zijn oude schaal voor een nieuwe afwerpt, wat ongeveer vijf tot zeven jaar duurt, kan het tot 0,5 kg wegen.
De Caribische doornkreeft leeft voornamelijk in de tropische en subtropische wateren van de Atlantische Oceaan, de Caraïbische Zee en de Golf van Mexico. Op deze locaties verblijft de nachtelijke kreeft overdag in koraalriffen, verscholen in spleten en richels, en komt 's nachts tevoorschijn om te eten. Doornkreeften kunnen net onder het wateroppervlak leven, of tot 500 meter diep. Als larven verblijven doornkreeften in de waterkolom of tussen dichte vegetatie. Naarmate ze groeien, verplaatsen ze naar grotere spleten geleverd door sponsen en zachte koralen, tot ze ongeveer 5 tot 8 centimeter lang zijn, wanneer ze naar koraalriffen verplaatsen.
Doornkreeften eten voornamelijk gastropoden (bijv. slakken en naaktslakken), chitonen (bijv. weekdieren), tweekleppigen (bijv. schelpen en mosselen) en aas dat langs de oceaanbodem wordt aangetroffen. Deze kreeften kunnen ook andere zeedieren eten zoals zee-egels, wormen of andere kreeftachtigen. Wanneer doornkreeften in hun larvenstadium zijn, zullen ze waarschijnlijk zachte zeevegetatie eten zoals plankton. De roofdieren van doornkreeften zijn talrijk, bestaande uit vissen zoals zeebaars en snappers, haaien, roggen, schildpadden, murenen en octopus.
De levensverwachting van een doornkreeft kan tot 15 jaar zijn. Vrouwtjes bereiken reproductieve rijpheid wanneer hun carapace, of bovenste gedeelte van hun schaal, ongeveer 8 centimeter bereikt. Ze hebben ongeveer 500.000 tot 1,7 miljoen eieren per keer dat ze kweien. De mannelijke kreeft bevrucht de eieren door spermapakketten onder het lichaam van het vrouwtje af te zetten, waarna ze erop krabt om het sperma vrij te geven. Dan hechten haar bevruchte eieren aan de onderkant van haar staart en zullen ze uitkomen na ongeveer vier weken. Dit paaiproces vindt plaats van april tot september in de Verenigde Staten en gedurende het hele jaar in de Caraïben. Doornkreeften zullen migreren in de Caraïben om koud water te vermijden, bewegend in één rij.
De doornkreeft wordt commercieel geoogst als populair zeevrucht. Het visseizoen voor deze kreeften duurt van 6 augustus tot 31 maart, en meer dan 40 procent van de jaarlijkse vangst vindt plaats in augustus. Regelgeving varieert afhankelijk van de viszone. In de Atlantische Oceaan en de Golf van Mexico zijn de South Atlantic en Gulf of Mexico Fishery Management Councils verantwoordelijk voor het beheren van doornkreeftvisserijen. Regelgeving omvat commerciële valverminderingprogramma's, een gesloten seizoen, een speciaal recreatief seizoen en regelgeving, en minimale lengte-eisen. In de territoriale zeeën van Puerto Rico en de Amerikaanse Maagdeneilanden is de Caribbean Fishery Management Council verantwoordelijk voor het beheren van visserijen. Hun regelgeving omvat groottebeperkingen en gereedschapsbeperkingen, evenals een verbod op het behouden van vrouwtjeskreeften die eieren dragen.