Huisdieren
Huisdieren
Giraffen zijn de grootste zoogdieren ter wereld en staan het beste bekend om de lengte van hun nek, waarvan wordt aangenomen dat deze is geëvolueerd om de giraf een concurrentievoordeel te geven bij het bereiken van het verhoogde loof van bomen. De nek van de giraf vereist een ingewikkelde interne anatomie die bestaat uit vele gespecialiseerde systemen die zijn geëvolueerd om deze te onderhouden.
De nek van de giraf is 1,8 meter lang en bevat zeven wervels, elk meer dan 25 centimeter lang. De nekspieren van de giraf wegen ongeveer 272 kilo. Aan de basis van de nek hebben de wervels doorns die omhoog steken, en deze dienen om de nekspieren te ondersteunen terwijl ze het hoofd van de giraf omhoog houden.
Het hart van een giraf is enorm, zwaar tot 11 kilo. Het moet zo groot zijn om zuurstofrijk bloed 3 meter omhoog naar de hersenen van de giraf te pompen. Het lichaam van de giraf heeft een ingewikkeld systeem om de immense bloeddruk te controleren die nodig is, inclusief versterkte slagaderwanden, omleidings- en anti-poolkleppen, evenals een complex capillairenetwerk aan de basis van de hersenen van de giraf. Dit capillairenetwerk houdt de bloedstroom naar de hersenen op een adequate druk, waardoor potentiële schade wordt voorkomen door hoogdrukbloed dat naar de hersenen stroomt wanneer de giraf buigt om water te drinken.
De longen van de giraf zijn ook groot, ongeveer acht keer de grootte van een mensenlong en in staat om tot 45 liter lucht vast te houden. De ademhalingsfrequentie van de giraf is slechts ongeveer 1/3 van die van een mens. Deze trage ademhalingsfrequentie is nodig zodat de giraf een groot volume lucht kan inademen zonder schade aan zijn luchtpijp toe te brengen, die 3,6 meter lang is.
De botten in de ledematen van een giraf zijn ongelooflijk dicht, en de huid erop is taai en bevat een dikke innerlijke fascia (bindweefsel), wat allemaal helpt om te voorkomen dat het bloed van de giraf in zijn benen ophoopt. Om de extreme bloeding te voorkomen die zou kunnen optreden door de hoge bloeddruk bij een giraf, zijn alle slagaders en aderen in zijn benen diep intern.
De tong van een giraf is ongeveer 45 centimeter lang, wat helpt bij het manoeuvreren rond de doorns van acaciabomen die giraffen de neigen te bevoordelen. Het speeksel van een giraf is dik en plakkerig om doorns te bedekken die per ongeluk kunnen worden ingeslikt. De giraf is een herkauwer - een zoogdier dat plantaardig voedsel, zoals bladeren, verteren door het te verzachten in een sectie van zijn maag, en vervolgens het gedeeltelijk verteerde massaal, "herkauwsel" genoemd, terug te brengen om het opnieuw te kauwen. De maag van een giraf bevat vier compartimenten om dit spijsverteringsproces te ondersteunen.